Zielenina

Puree z selera, ziemniaków i gruszek z orzechami

2012-02-08T21:04:00.003+01:00

Świetne jako dodatek do obiadu. Delikatne i kremowe, ale dość bogate w smaku. Oczywiście proste w przygotowaniu :) Polecam!

Na 4 porcje:

700-800 g selera korzeniowego

250-300 g ziemniaków

2 małe gruszki

garść orzechów włoskich (po wyłuskaniu)

100 ml gęstego, naturalnego jogurtu

4 łyżki oleju z orzechów

sok z cytryny

sól, pieprz, gałka muszkatołowa

Przygotowujemy miskę ze sporą ilością wody, do której wyciskamy kilka łyżek soku z cytryny. Seler obieramy, kroimy w kostkę i natychmiast wrzucamy do wody z sokiem, aby nie ściemniał. Ziemniaki obieramy, kroimy w kostkę wielkości podobnej jak pokroiliśmy seler. Zalewamy wodą i gotujemy razem aż zmiękną, około 25 minut, odcedzamy.

Obieramy i kroimy gruszki, powtarzamy manewr z wodą z dodatkiem soku z cytryny :)

Ziemniaki, seler i gruszki przekładamy do dużej miski, sztampfujemy ;-) Moje puree miało grudki, więc potraktowałam je dodatkowo żyrafą.

Orzechy prażymy na suchej patelni, grubo siekamy.

Do masy dodajemy jogurt, olej, orzechy, doprawiamy i dokładnie mieszamy. Podajemy :)

Przy okazji się pochwalę, że przepis na zupę z soczewicy i suszonych pomidorów ukazał się w bieżącym numerze Palce Lizać, czyli bezpłatnym dodatku kulinarnym do Gazety Wyborczej :)

Ekspresowe razowe racuszki z bananami

2012-02-06T17:35:00.003+01:00

Dzieć chory, więc było mi potrzebne jakieś smaczne, w miarę zdrowe śniadanie, które można szybko przygotować. Te racuszki spełniają wszystkie określone warunki, a do tego smakowały zagrypionemu maluchowi, który nie bardzo chce jeść także polecam :) Robi się je naprawdę ekspresowo, kilka minut i mamy gotowe śniadanie!

Na 12-15 małych racuszków:

100 g mąki orkiszowej razowej
150 ml maślanki
1 banan
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki cynamonu
syrop klonowy do podania
olej do smażenia (opcjonalnie)

Mąkę mieszamy z cynamonem i proszkiem do pieczenia. Banana rozgniatamy widelcem. Mąkę łączymy z maślanką, mieszamy dokładnie łyżką, dodajemy banana, mieszamy ponownie. Smażymy na dość rozgrzanej suchej lub z małą ilością oleju 1 łyżka ciasta na 1 racuszek. Podajemy z syropem klonowym, polecam! :)

Krem z selera i pietruszki

2012-02-02T12:07:00.004+01:00

Muszę przyznać, że minus 20 nie oglądałam na moim termometrze od dobrych kilku lat :) W taki dzień trzeba się koniecznie rozgrzać czymś smakowitym, a nada się do tego doskonale gęsta, gorąca zupa!

Zupa składa się z kilku prostych i ogólnodostępnych składników, a efekt jest naprawdę pyszny. To dobry przykład na to, że także w zimie można jeść smacznie używając lokalnych i sezonowych składników - w tym przypadku warzyw korzeniowych, dobrze przechowujących się zimą.

Zupę zagęściłam serkiem topionym, takim retro, w złotku ;-) Jeśli chcecie zrobić wersję wegańską, myślę że nada się tofu, ostatecznie ziemniaki. Ja ich nie dodałam, aby nic nie tłumiło wyrazistego smaku selera, który kapitalnie komponuje się z prażonym słonecznikiem. Do tego odrobina oleju lnianego, który nalewamy na nieco już przestudzoną zupę, aby zachować jego wartości odżywcze i żaden mróz nie będzie nam straszny! :)

Bardzo polecam olej lniany, to kolejny rewelacyjny lokalny produkt, którego nie doceniamy. Jest doskonałym źródłem Niezbędnych Nienasyconych Kwasów Tłuszczowych (NNKT).

Ma doskonałą proporcję kwasów omega 3 i 6, który organizm nie syntetyzuje sam, a które są niezbędne do prawidłowej pracy mózgu, produkcji hormonów i budowy każdej komórki naszego ciała. Proporcja tych kwasów w oleju lnianym to 1:1, a przeciętnie spożywamy je w proporcji 1:50 na rzecz kwasu omega 6. Taka dysproporcja i niedobór kwasu omega 3 przy nadmiernym spożyciu omega 6 jest bardzo niezdrowa i prowadzi do wielu chorób (m.in.: nowotwory, miażdżyca, depresja).

Siemię lniane, z którego produkowany jest olej, zawiera około 700 razy więcej lignanów niż pozostałe rośliny. Są one odpowiedzialne za produkcję hormonów tkankowych, które mają właściwości przeciwnowotworowe!

Olej ma także właściwości obniżające cholesterol, zmniejsza ryzyko miażdżycy, chorób serca, łagodzi astmę, zapalenia stawów, a także zapobiega skokom cukru we krwi. Chroni przewód pokarmowy i przeciwdziała chorobom autoimmunologicznym.

Nawet 2 łyżki oleju dziennie spożywane regularnie wystarczą do utrzymania naszego organizmu w pożądanej równowadze. I nie bójcie się, nie przytyjecie :)

Możecie używać go do past kanapkowych przygotowywanych na zimno (świetnie nada się chociażby do hummusu) czy sałatek. Dziecku daję go codziennie do letniej zupy, można dodawać także do przestudzonych kasz.

Do tego olej ten jest rewelacyjny dla skóry, można dodawać kilka kropki do kąpieli nawet noworodkom, aby skóra była dobrze nawilżona.

Mam nadzieję, że ta krótka charakterystyka przekona Was do oleju lnianego :) Przypominam, że należy kupować olej tłoczony na zimno i nieoczyszczony. Taki olej ma krótki termin spożycia, powinien być w ciemnej butelce, bo traci swoje właściwości pod wpływem światła i należy przechowywać go w lodówce, aby nie zjełczał. Termin przydatności to około 2 miesiące od wyprodukowania. Spożywamy go na zimno.

A teraz przepis, w którym możecie wypróbować olej lniany :)

Na 4 porcje:

0.5 kg selera korzeniowego
100 g pietruszki
1 cebula
2 łyżki oleju rzepakowego
0.5 l bulionu jarzynowego
100 g serka topionego lub tofu (użyłam goudy, pamiętamy aby był bez podpuszczki zwierzęcej)
garść słonecznika uprażonego na suchej patelni
kilka łyżek oleju lnianego

Seler, cebulę i pietruszkę obieramy, kroimy w kostkę. W sporym rondlu na rozgrzanym oleju szklimy cebulę, dodajemy seler i pietruszkę, przesmażamy. Zalewamy bulionem, zagotowujemy, zmniejszamy ogień. Kontynuujemy gotowanie na niezbyt dużym ogniu (pod pokrywką) aż warzywa zmiękną. Gorącą zupę miksujemy, dodajemy serek topiony połamany na kawałki, miksujemy ponownie na gładki krem.

Zupę nalewamy do naczyń, w których będziemy ją podawać, każdą porcję polewamy olejemy lnianym i posypujemy prażonym słonecznikiem. Polecam!

Zupę dołączam do akcji prowadzonej przez Jadłonomię :)

Razowy pszenno-żytni na zakwasie ze słonecznikiem

2012-01-30T20:42:00.004+01:00

Panuje mit, że pieczenia chleba na zakwasie jest trudne. Że samo wyhodowanie zakwasu jest trudne. Nic bardziej mylnego :) Oczywiście patrząc na niektóre przepisy na taki chleb, można dostać zawrotu głowy od ilości czynności jakie należy wykonać, ale jest też bardzo dużo prostych przepisów, które ograniczają się do wymieszania składników i wyrobienia ciasta. I takie przepisy preferujemy, rzecz jasna :)

Jeśli chodzi o zakwas, można wyhodować go samemu od zera - w internecie wprost roi się od przepisów, chociażby u Tatter czy u Mirabbelki, w sumie to naprawdę żadna filozofia :) Można też wziąć nieco zakwasu od osoby, która już go hoduje i tylko go dokarmiać. Można także kupić suchy zakwas i od niego zacząć. Spróbujcie, zobaczycie jakie to proste, a smakowi domowego chleba na zakwasie mało co dorównuje :)

Chleb, na który przepis podaję niżej to typowy razowiec, bez dodatku jasnej mąki. Jest ciemny, bogaty w smaku, ma wilgotny, zwarty miąższ. Nie ma z nim dużo roboty, więc poradzą sobie z nim także początkujący. Trzeba być tylko cierpliwym i dać mu dużo czasu na wyrośnięcie, bo inaczej będziemy mieć niezłą cegłę ;-) Chleb ma minimalny dodatek świeżych drożdży, więc nie martwcie się, na pewno Wam wyrośnie (chyba, że go postawicie w przeciągu i zimnie to może nie dać rady ;-)

Nie musi rosnąć w koszyku, może na blasze, ciasto jest zwarte, więc się nie rozleje.

W składzie chleba jest śruta żytnia - czyli zmielone nie do końca ziarno żyta. Kupiłam w sklepie ekologicznym całe ziarno żyta i zmieliłam je w młynku do kawy. Zajęło mi to jakieś 10 minut. Niecałe :)

Pełnoziarniste mąki pszenną i żytnią można kupić już w większości supermarketów za około 2.5 zł/1kg.

W takim razie, bierzemy się do roboty! :)

Na dwa nieduże bochenki:

200 g mąki żytniej pełnoziarnistej
200 g śruty żytniej
400 g mąki pszennej pełnoziarnistej
150 g zakwasu
10 g świeżych drożdży
1 łyżka soli
150 g ziaren słonecznika
450 ml letniej wody

Mąki mieszamy ze sobą, solą i śrutą.

W letniej wodzie rozpuszczamy zakwas i drożdże. Miksturę dodajemy do suchych składników, wyrabiamy ciasto (można robotem z hakiem), aż składniki dobrze się połączą. Pod koniec wyrabiania dodajemy słonecznik.

Odstawiamy ciasto w ciepłe miejsce na 3h do wyrośnięcia. Przykrywamy je ściereczką.

Po tym czasie, ciasto przekładamy na blat/stolnicę wysypaną mąką, dzielimy na dwie części. Formujemy dwie kule, rozpłaszczamy i zakładamy brzegi jak kopertę do środka, a następnie wyrabiamy dwa zgrabne, okrągłe bochenki (będą nieduże i powinny być dość wysokie).

Przekładamy je na blachę wyłożoną papierem do pieczenia i odstawiamy do wyrośnięcia. Chleb jest gotowy do pieczenia, gdy po delikatnym naciśnięciu palcem wraca do poprzedniej pozycji (może to zająć nawet kolejne 2h).

Piekarnik nagrzewamy do 250 stopni z blachą z wodą na dnie.

Gdy się nagrzeje, wyjmujemy blachę z wodą i wkładamy chleb. Temperaturę zmniejszamy do 220 stopni. Po kolejnych 15 minut zmniejszamy do 200 stopni i pieczemy jeszcze około 15 minut.

Aby chleb miał chrupiącą skórkę możemy w trakcie pieczenia kilkakrotnie spryskać piekarnik wodą ze spryskiwacza.

Studzimy na kratce, kroimy dopiero na następny dzień, aby miąższ się ustabilizował.

Voila! Wcale nie wygląda na trudne, prawda? :)

A teraz mała niespodzianka! Dla dwóch osób, które chciałyby upiec swój pierwszy chleb na zakwasie, ale go nie mają, mam w prezencie suchy, ekologiczny zakwas żytni. Wystarczy napisać do mnie maila, który w temacie będzie miał "Chleb na zakwasie", a w treści dane do wysyłki. Kto pierwszy ten lepszy, powodzenia! :)
Zakwas już rozdany, dziękuję za wszystkie maile :) Błyskawicznie znalazły się dwie pary dobrych rąk do przygarnięcia ;-) Gratuluję, wyślę jak najszybciej!

Łódeczki z bagietek zapiekane z jajkiem i nie tylko :)

2012-01-27T21:02:00.001+01:00

Czyli tym razem coś dla fanów wytrawnych śniadań, aczkolwiek taka łódeczka doskonale nada się też na kolację :) Przygotowania jak zwykle zamkniemy w 20 minutach, szpinakowe nadzienie i bagietki możemy przygotować wieczorem, a rano tylko dodać jajka, wymieszać, nadziać i zapiec :)

Wykonanie jest bardzo proste, a do nadzienia możemy użyć swoich ulubionych składników modyfikując je w zależności od zawartości lodówki. Efekt jest naprawdę przepyszny, a wizualnie prezentuje się też całkiem nieźle :) Nadzienie świetnie skomponuje się z każdym razowym pieczywem, ja użyłam domowych bagietek na zakwasie. Można także użyć pieczywa o innym kształcie :)

Na 4 porcje:

4 małe bagietki
100 g mrożonego szpinaku w liściach
1 mała cebula
1 ząbek czosnku
2 łyżki oleju
kilka suszonych pomidorów
50 g żółtego sera (bez podpuszczki zwierzęcej)
2 jajka z chowu wolnowybiegowego
sól, pieprz, gałka muszkatołowa

Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Płaską blachę wykładamy papierem do pieczenia.

Cebulę szklimy na oleju, dodajemy szpinak, całość dusimy dopóki szpinak się nie rozmrozi. Gdy wystygnie odciskamy z niego nadmiar płynu. Dodajemy pomidory pokrojone w dość drobną kostkę.

W każdej bagietce wycinamy nożem "łódkę" pozostawiając brzeg o grubości ok. 1 cm. Wyjmujemy miąższ do samego dna, pozostawiając nieco na ściankach.

Jajka lekko ubijamy widelcem z dodatkiem drobno posiekanego lub przeciśniętego przez praskę czosnku, doprawiamy (jeżeli lubicie można dodać również odrobinę ostrej papryki) i mieszamy z serem startym na drobnej tarce.

Masę jajeczną dodajemy do szpinaku, całość dokładnie mieszamy.

Nadziewamy bagietki i przekładamy je na blachę. Zapiekamy ok 15-20 minut aż masa jajeczna się zetnie, a bułki zezłocą.

Po wyjęciu z piekarnika zostawiamy je na 5-10 minut, kroimy i podajemy. Polecam! :)

Zapraszam także do przeczytania mojego kolejnego artykułu w cyklu śniadaniowym dla Wiemy co Zjemy. Dowiecie się z niego coś niecoś o kaszy jaglanej, a także możecie skorzystać z mojego pomysłu na śniadanie z nią w roli głównej, kliknijcie tutaj! :)

Razowe muffinki z suszonymi owocami słodzone melasą (bez cukru)

2012-01-25T10:53:00.003+01:00

Pyszne razowe muffinki bez grama cukru. Słodkie od suszonych owoców i melasy, jak znalazł na zdrowe śniadanie :) Przerobiłam przepis z mojej nowej książki "Ancient grains for moder meals" Marii Speck. Na temat książki jeszcze opinii nie mam, dopiero przeglądam i testuję :) Pierwsza uwaga to na pewno taka, że wszystko za słodkie i za dużo nabiału, szczególnie tłustej śmietany, ale kilka przepisów do modyfikacji mam już na oku.

Na pierwszy ogień poszły te muffinki, ale przepis przerobiłam tak, z oryginału została tylko ilość suszonych owoców także bardziej był on inspiracją niż źródłem ;-)

Użyłam oczywiście niesiarkowanych suszonych owoców (bez E 202) - daktyle dostaniecie w większości supermarketów bez problemu, po morele pewnie będziecie musieli się wybrać do eko sklepu, ale warto. Ten środek konserwujący jest przyczyną dolegliwości żołądkowych, alergii, astmy, a nawet może wywoływać raka. Pyszności, prawda? :P Melasy używam buraczanej.

Muffinki są wilgotne, mają wyrazisty smak, a kawałki suszonych owoców na które się trafia (a jest ich dużo), to sama przyjemność :) Nie są przesadnie słodkie, więc można je w wersji śniadaniowej posmarować ulubionym dżemem, polecam! :)

Na 12 muffinek:

1 szklanka mąki pszennej razowej
1 szklanka mąki pszennej jasnej
1 i 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki sody
1 łyżeczka cynamonu
szczypta soli
1/2 szklanki posiekanych suszonych daktyli
1/4 szklanki posiekanych suszonych moreli
1/2 szklanki orzechów włoskich, uprażonych na suchej patelni i posiekanych + 12 ładnych połówek
2 jajka
1/4 szklanki melasy
3/4 szklanki soku pomarańczowego, najlepiej świeżo wyciśniętego
1/3 szklanki oleju/oliwy
2 łyżeczki świeżo startej skórki pomarańczowej

Piekarnik nagrzewamy do 190 stopni. Przygotowujemy formę/foremki na muffinki.

W jednej misce mieszamy suche składniki: mąki, proszek, sodę, sól, cynamon.

Dodajemy posiekane owoce i dobrze mieszamy - suche składniki dobrze je oblepią i dzięki temu nie opadną na dno muffinek podczas pieczenia.

W drugiej misce łączymy mokre składniki - lekko ubijamy jajka, dodajemy sok pomarańczowy, olej i melasę, energicznie mieszamy trzepaczką aż do połączenia składników, dorzucamy skórkę cytrynową i ponownie mieszamy.

Dodajemy mokre składniki do suchych, wszystko szybko mieszamy tylko do połączenia składników, mogą zostać grudki.

Nakładamy ciasto do foremek, na górze każdej muffinki pieczołowicie usadzamy połówkę orzecha ;-)

Pieczemy ok. 20 minut lub do suchego patyczka. Polecam na śniadanie albo do kawy :)

Pizza z kiszoną kapustą i ziemniakami z dodatkiem suszonych pomidorów

2012-01-23T18:33:00.008+01:00

Czasem żałuję, że nie mam podglądu na Wasze miny :) Niektórzy po przeczytaniu tytułu posta pewnie mają niewyraźne albo w ogóle skrzywione, że do ust tego nie wezmą :) Pizza już wzbudziła dyskusję na fanpagu Zieleniny, może zechcecie się przyłączyć? :)

Ja tam nie uważam, aby pizza była aż taką kulinarną świętością żeby nie można było eksperymentować z jej składnikami. Zresztą nie przesadzajmy, w końcu jest cała masa przepisów na różne wersję drożdżowego z kapustą, to tylko kolejna wariacja.

Muszę się szczerze przyznać, że nie wpadłam sama na to przesmaczne połączenie ( a szkoda!); dostaliśmy słoik pysznej, domowej kiszonej kapusty i szukałam jakiegoś fajnego przepisu na jej wykorzystanie. Tak trafiłam na pizzę con Krauti :) na Essen und Trinken. Nieco go zmodyfikowałam, przede wszystkim zmniejszyłam ilość drożdży. Użyłam jasnej mąki orkiszowej - wiele razy próbowałam robić pizzę z razowej mąki, ale jakoś nie umiem zrobić takiej żeby nam smakowała, niestety.

Przy okazji trafiłam na bardzo fajny przepis na ciasto do pizzy, z pewnością będę z niego korzystać w przyszłości.

Pizza jest naprawdę przepyszna, nie spodziewałam się aż tam smacznego efektu, więc bardzo ją Wam polecam :)

Z tych proporcji wyjdą dwie owalne pizze o wymiarach ok. 35x25cm:

Na ciasto na pizzę:

250 g jasnej mąki orkiszowej, typ 630
1/2 łyżeczki soli
5 g świeżych drożdży
1/2 łyżeczka cukru
4 łyżki oliwy lub oleju z rzepaku
Na nadzienie:
300 g kapusty kiszonej
250 g ziemniaków
40 g suszonych pomidorów
100 g śmietany18%
1 jajko
sól, pieprz, gałka muszkatołowa

na sos:

250 ml gęstego naturalnego jogurtu
pęczek szczypiorku

Najpierw przygotowujemy ciasto: drożdże rozpuszczamy w 150 ml letniej wody z cukrem, dodajemy pozostałe składniki i wyrabiamy gładkie i elastyczne ciasto. Odstawiamy je do wyrośnięcia, do podwojenia objętości.

Jeżeli kapusta jest bardzo kwaśna, płuczemy ją. Gotujemy ją do miękkości w niewielkiej ilości wody. Odcedzamy, przyprawiamy sola, pieprzem i odrobiną cukru lub miodu.

Ziemniaki kroimy w dość cienkie plastry, obgotowujemy we wrzątku około 10 minut, odcedzamy.

Pomidory odcedzamy z oleju, kroimy w cienkie plasterki. Mieszamy z kapustą.

Przygotowujemy sos do posmarowania pizzy: śmietanę mieszamy z jajkiem i przyprawami.

Piekarnik nagrzewamy z dwoma blachami w środku do 250 stopni.

Ciasto rozwałkowujemy na dwa owalne płaty o wymiarach około 35 na 25 cm. Przekładamy je na dwa arkusze papieru do pieczenia.

Smarujemy je sosem (zostawiamy 2-3 łyżki), wykładamy kapustę z pomidorami, na wierzchu układamy plasterki ziemniaków - każdy smarujemy lekko wierzchem łyżki zamoczonym w reszcie śmietanowego sosu.

Pizzę pieczemy ok. 7-8 minut aż brzegi będą rumiane. Szczypiorek siekamy, mieszamy z jogurtem, przyprawiamy solą i pieprzem.

Pizze podajemy natychmiast z sosem jogurtowym. Polecam! :)

Wekendowe śniadanie - sufleciki serowe i jabłka zapiekane z granolą

2012-01-21T15:16:00.007+01:00

Dla tych, których pierwszą myślą było, że trzeba być nieźle szurniętym żeby zrywać się w wekend o-bóg-wie-jak-wczesnej-godzinie żeby przygotować takie śniadanie ;-) informuję, że przygotowanie go zajęło mi jakieś 20 minut :) No może 25. I już nie macie wymówki :D I naprawdę warto je poświęcić na przygotowanie takiego śniadanie, bo połączenie puszystego i lekkiego serowego suflecika z jabłkiem nadzianym lekko chrupiącą granolą jest przepyszne.

Oczywiście udało mi się zrobić tylko jedno zdjęcie nie oklapniętego suflecika, a tak się śpieszyłam! :)

I nie bójcie się, sufleciki są naprawdę proste w przygotowaniu. Ważne, żeby dobrze natłuścić ramekiny i dokładnie wysypać je cukrem albo bułką tartą, aby miały się po czym wspinać. Na zachętę - umiem zrobić suflety, ale kompletnie nie wychodzą mi jajka sadzone, więc to nie może być takie trudne ;-)

Przygotowałam 4 porcje, są niewielkie, więc jeśli ktoś chce zjeść solidne śniadanie przed spacerem niech liczy po 2 na osobę.

Do suflecików użyłam domowego twarożku zrobionego z własnego jogurtu. Jeżeli używacie kupionego to dobry będzie sernikowy, ale i tak warto go na noc zawinąć w gazę i obciążyć z góry, aby się dobrze osączył.

Na jabłka:

4 średnie jabłka
kilka łyżek granoli lub dobrego muesli
2 łyżki ulubionej konfitury
sok z cytryny

Jabłka myjemy, dobrze wycieramy. Odcinamy kapelusiki. Wydrążamy środek, łącznie z gniazdem nasiennym, tak aby pozostawić ścianki ok. 0.5 grubości - świetnie nadaje się do tego metalowa łyżka do lodów. Jabłka smarujemy (polecam pędzelek) sokiem z cytryny żeby nie ściemniały. Granolę/muesli mieszamy z konfiturą. Nadziewamy jabłka, przykrywamy kapelusikami. Wstawiamy je do keksówki.

Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni.

Na sufleciki:

250 kremowego twarożku
50 g brązowego cukru
2 jajka z chowu wolnowybiegowego
50 g miękkiego masła
2 łyżki grysiku orkiszowego (może być pszenny, ale jest mniej zdrowy)
50 g mąki (użyłam jasnej orkiszowej)
tłuszcz i cukier do foremek

Foremki dokładnie natłuszczamy i wysypujemy tłuszczem.

Oddzielamy białka od żółtek, białka ubijamy z cukrem na sztywną pianę. Twarożek mieszamy z żółtkami, masłem i grysikiem (zrobiłam to mikserem). Delikatnie dodajemy mąkę i ubite białka - najlepiej mieszać trzepaczką balonową w jedną stronę, aby nie zniszczyć pęcherzyków powietrza.

Masę przekładamy ostrożnie do 3/4 wysokości foremek.

Ramekiny i keksówkę z jabłkami stawiamy na płaską blachę ("firmową" z piekarnika).

Pieczemy ok. 20-25 minut, podajemy natychmiast po wyjęciu z piekarnika. Polecam! :)

Sałatka z pietruszki, fasolki i marynowanych pieczarek

2012-01-18T17:42:00.004+01:00

Po prostu przepyszna :) Czasem robię w wersji minimalistycznej, tylko pietruszkę, bo zamarynowana w sosie i ziołach smakuje po prostu fantastycznie. Wolę ją także bez dodatku sałaty, a cukier zamieniam na miód. Do zestrugania pietruszki używam julienownicy, aby paseczki były cieńsze, bo wtedy pietruszka lepiej przechodzi marynatą, ale jeżeli jej nie macie wystarczy zwykła obieraczka. Zdecydowanie polecam wybierać do niej grubsze korzenie pietruszki, lepiej się je struga :)

Przepis pochodzi z bloga Kasza Prodżekt, który bardzo polecam :)

3 spore lub 6 mniejszych korzeni pietruszki
puszka fasolki kidney
100 g marynowanych pieczarek
na sos:
3 łyżki oleju (najlepiej rzepakowego tłoczonego na zimno)
1 łyżka soku z cytryny
1 łyżeczka miodu
1/2 pęczka koperku
1/2 pęczka natki pietruszki
sól, pieprz

Fasolkę przepłukujemy wodą, odsączamy dobrze na sitku. Pieczarki również odsączamy.

Pietruszkę obieramy i zestrugujemy na cienkie paseczki. Natki drobno siekamy.

Przygotowujemy sos - w miseczce łączymy wszystkie składniki mieszając do uzyskania gładkiej emulsji.

Pietruszkę przekładamy do naczynia, w którym będziemy serwować sałatkę. Mieszamy ją z sosem i ziołami. Dodajemy fasolkę i pieczarki, mieszamy, podajemy :)

Sałatkę dodaję do akcji prowadzonej na blogu Filozofia Smaku "Warzywa strączkowe"

Czekoladowy przekładaniec z daktylowym nadzieniem

2012-01-16T21:37:00.003+01:00

czyli doskonałe połączenie smaków na zimę :) Mariaż gorzkiej czekolady, pomarańczy, słodkich daktyli i lekko chrupiących orzechów jest naprawdę godny polecenia :)

Najlepiej jeść je w towarzystwie filiżanki dobrej kawy lub herbaty patrząc przez okno na padający śnieg - metoda wypróbowana osobiście ;-)

Przygotowanie ciasta jest bardzo proste i nie wymaga dużej ilości czasu, co jest niewątpliwą zaletą. Ciasto można upiec wieczorem, a na drugi dzień zrobić masę i je przełożyć. W jego składzie nie ma mąki, więc jest jak znalazł dla osób uczulonych na gluten.

Przepis opracowałam sama, polecam! :)

Na ciasto:

4 jajka z chowu wolnowybiegowego
100 g gorzkiej czekolady
100 g brązowego cukru

Na nadzienie:

150 g drylowanych, suszonych daktyli
dwie spore garście orzechów włoskich (po wyłuskaniu)
1 pomarańcza
kilka łyżek wody
2 duże łyżki dżemu z gorzkich pomarańczy

Aby przygotować ciasto, piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Formę z rantem o rozmiarach ok. 23 x 33 cm wykładamy papierem do pieczenia. Forma musi być z brzegiem, bo ciasto jest płynne.

Czekoladę roztapiamy w kąpieli wodnej, odstawiamy do przestudzenia.

Rozdzielamy żółtka od białek, białka ubijamy na dość sztywną pianę.

Żółtka ubijamy z cukrem na puszystą masę, dodajemy roztopioną czekoladę, ubijamy aż do połączenia składników.

Ostrożnie dodajemy pianę z białek, najlepiej mieszając trzepaczką balonową - mieszamy w jedną stronę, aby nie zniszczyć pęcherzyków powietrza.

Ciasto wlewamy do formy, pieczemy około 15-20 minut do suchego patyczka.

Zostawiamy do całkowitego ostudzenia, może być na całą noc - wtedy przykrywamy je lekko zwilżoną ściereczką żeby zbytnio nie wyschło.

Masa:

Orzechy prażymy na suchej patelni i siekamy dość drobno. Daktyle również siekamy drobno.

Z pomarańczy wyciskamy sok (można użyć również kartonowego, ok. 50 ml).

Daktyle przekładamy na patelnię, wlewamy sok, dusimy kilka minut na średnim ogniu aż zmienią się w kleistą masę. Gdyby sok odparował zbyt szybko uzupełniamy go wodą.

Spory kawałek pergaminu posypujemy cukrem pudrem. Wykładamy na niego upieczone ciasto (na górze ma być papier, na którym ciasto się piekło), zdejmujemy papier, na którym się piekło.

Całe ciasto smarujemy dżemem z gorzkich pomarańczy. Przekrawamy je mniej więcej na połowę. Na jedną z nich nakładamy nadzienie, rozsmarowujemy. Przykrywamy drugą połową ciasta, lekko dociskamy.

Ciasto jest zdecydowanie lepsze na drugi dzień, gdy smaki się przegryzą, polecam! :)

Wyniki konkursu organizowanego z natoobe.pl i Gryszczeniówką!

2012-01-15T21:17:00.003+01:00

Spośród wszystkich nadesłanych, naprawdę interesujących, przepisów Szanowne Jury ;-) jednomyślnie oczywiście :) zdecydowało, aby dwoma dużymi koszami pełnymi przepysznych, domowych produktów Gryszczeniówki obdarzyć Joannę Jutrzenkę-Jesion za przepis na owsiankę orkiszową oraz Macieja Ząbickiego za przepis na beta-marchi :)

3 mniejsze kosze otrzymają osoby, których przepisy dostały najwięcej Waszych głosów - Paweł Piecek, Władek Lewicki oraz Magda Jurkowska.

Ponieważ nie wszyscy głosujący podali swojego maila, więc bonów na zakupy w natoobe.pl nie trzeba było rozlosowywać, wystarczy dla wszystkich, którzy to zrobili :)

Nagrodzeni niech wyczekują maila z prośbą o dane do przesłania nagród :)

Zwycięzcom serdecznie gratulujemy, a wszystkim pozostałym bardzo dziękujemy za wzięcie udziału w konkursie! :)

Przepisy, które wzięły udział w konkursie możecie przeczytać tutaj

Zapraszam także na stronę natoobe.pl :)

Najlepsza pasta serowa jaką kiedykolwiek jedliście :)

2012-01-13T21:35:00.009+01:00

i nie radzę dyskutować, bo jeżeli stwierdzicie, że jest inaczej to uznam, że się nie znacie, a tego byście na pewno nie chcieli ;-) Pasta jest pyszna dzięki dodatkom, które tworzą niezwykle smakowitą kombinację. Doskonale nadaje się do pieczywa albo wytrawnych, smażonych placuszków, na przykład z brązowego ryżu.

To kolejny przepis z książki "Vegetarisch vom Feinstem" Bettiny Matthaei, którą już polecałam w poprzednim poście :) Przepis oryginalny przewiduje pół na pół twarożek z serem z niebieską pleśnią, ja użyłam naturalnego camemberta i twarogu w nieco innych proporcjach.

Pastę zjedliśmy z pysznymi, miękkimi orkiszowymi bułeczkami z makiem, na które również podaję przepis. Polecam! :)

Na pastę:

jeden krążek naturalnego camemberta, ok. 120 g
180 g twarożku
jedna spora lub dwie mniejsze gruszki o łącznej wadze ok. 250 g
50 g orzechów włoskich
2 szalotki
1/2 pęczka natki pietruszki
1/2 łyżeczki płatków chilli
sól pieprz

Camembert pokroić w jak najdrobniejszą kostkę. Twaróg rozgnieść widelcem, oba sery dokładnie wymieszać. Jeżeli masa jest zbyt sucha dodać kilka łyżek jogurtu naturalnego, aż będzie kremowa.
Orzechy uprażyć na suchej patelni, posiekać dość drobno.
Gruszkę/i obrać, wykroić gniazda nasienne i pokroić w drobną kostkę.
Szalotki i natkę drobno posiekać.
Wszystkie składniki dokładnie wymieszać ze sobą, gotowe!

Bułeczki:

300 g mąki pszennej jasnej
350 g mąki razowej orkiszowej
375 mleka
50 g miękkiego masła
2-3 czubate łyżki maku
1 jajko
1 łyżeczka cukru
1 łyżeczka soli
7 g świeżych drożdży

Mieszamy ze sobą mąki, mak i sól. Mleko lekko podgrzewamy, rozpuszczamy w nim drożdże, dodajemy cukier. Wszystkie składniki łącznie z masłem zagniatamy na gładkie i elastyczne ciasto (można hakiem w robocie). Odstawiamy do wyrośnięcia aż podwoi objętość, na około godzinę.
Ja podzieliłam ciasto na dwie części - z połowy zrobiłam 10 małych bułeczek, każda o wadze ok. 55g, a z drugiej 6 większych po ok. 90 g.
Bułeczki wykładamy na blachę do pieczenia wyłożoną papierem do pieczenia. Odstawiamy do wyrośnięcia na około 45 minut.
Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni.
Przed włożeniem bułeczek do piekarnika spryskujemy je wodą ze spryskiwacza, aby miały ładną, chrupiącą skórkę.
Pieczemy około 12-15 minut. Polecam!

Zapraszam Was również do przeczytania pierwszego artykułu w moim nowym cyklu śniadaniowym przygotowanym specjalnie dla Wiemy co Zjemy.
Oprócz tego mam dla Was jeszcze jedno zaproszenie - w najbliższy wtorek, 17 stycznia będę gościem katowickiego Klubu Myśli Ekologicznej. Zapraszam na spotkanie do Dobrej Karmy przy ul. św. Jacka 2, o godzinie 17.30. Będę opowiadać o radościach zdrowego i pysznego wegetariańskiego gotowania :) Więcej szczegółów tutaj.

Zupa z soczewicy i suszonych pomidorów

2012-01-11T22:08:00.003+01:00

Czyli pierwszy przepis z mojej nowej ekstra książki "Vegetarisch vom Feinstem" Bettiny Matthaei, którą serdecznie polecam jeżeli znacie niemiecki. Książka zawiera same niebanalne przepisy, bardzo dużo propozycji można określić jako wręcz wykwintne (a jednocześnie nie ma zbyt wydumanych składników), a do tego fotografie są po prostu przepiękne. Jaka szkoda, że jeszcze u nas nie są wydawane takie pozycje, ale z drugiej strony można sobie przywieźć coś fajnego z wycieczki za granicę :)

Wracając do zupy: jest gęsta, aromatyczna, mocno smakuje dodanymi przyprawami, w sam raz na rozgrzewkę w chłodny dzień.

Przepis jest nieco przeze mnie zmodyfikowany. Użyłam suszonych pomidorów bez zalewy (eko z rossmana), które okazały się bardzo słone, więc zalałam je wrzątkiem dwa razy, nie raz jak zaleca przepis. Polecam! :)

Na 4 spore porcje:

180 g czerwonej soczewicy
100 g suszonych pomidorów
150 g czerwonej cebuli
2 ząbki czosnku
2 łyżki oleju
1/2 łyżeczki cynamonu
1 łyżeczka kuminu
1 łyżeczki pieprzu cayenne
2 liście laurowe
1/2 litra bulionu warzywnego
kilka łyżek gęstej śmietany
płatki chilli
opcjonalnie 1 łyżka skórki z limonki i sok z niej (najlepiej eko, niewoskowanej) - pominęłam

Pomidory zalewamy wrzątkiem, zostawiamy na pół godziny. odsączamy, drobno kroimy.

Cebulę obieramy, kroimy, szklimy na oleju. Dodajemy posiekany drobno czosnek. Przesmażamy, dodajemy pomidory, smażymy kilka minut. Dodajemy opłukaną soczewicę i liście laurowe. Zalewamy bulionem, gotujemy aż soczewica zmięknie. Wyjmujemy liście całość miksujemy na krem.

Jeżeli używamy limonki każdą zupę doprawiamy łyżką otartej skórki, a każdą porcję łyżeczką wyciśniętego soku.

Podajemy z kleksem śmietany i płatkami chilli na wierzchu, polecam! :)

Przepis dodaję do akcji Jadłonomii "Ministerstwo Zupy" :)

Podsumowanie akcji "Wegetariańskie Święta z Zieleniną"

2012-01-08T20:30:00.002+01:00

Bardzo serdecznie dziękuję wszystkim za wzięcie udziału w akcji :) Frekwencja i ilość przepisów przeszły moje najśmielsze oczekiwania :)

Akcja miała miejsce od 13 grudnia 2011 r. do 6 stycznia 2012 r.

Udział w akcji wzięło 28 blogów (łącznie z moim), zebraliśmy około 90 (sic!) przepisów :D

Jako, że byłoby wielkim marnotrawstwem, aby przepisy te zniknęły gdzieś w przestworzach, postanowiłam zebrać je w jednym miejscu i stworzyć z Waszą pomocą bazę wegetariańskich i wegańskich przepisów świątecznych, którą będziemy aktualizować co roku.

Zapraszam Was na bloga pod tytułem "Wegetariańskie Święta", gdzie znajdziecie listę blogów, które wzięły udział w akcji i linki do nich, linki do wszystkich przepisów oraz ich alfabetyczny spis.

Kolejny post ukaże się za około 11 miesięcy ;-)

Na dole, po prawej stronie Zieleniny znajdziecie bannerek przenoszący na świątecznego bloga, zapraszam Was również do dodania go na Waszych stronach (niezależnie od tego czy braliście udział w akcji czy nie).

Jeszcze raz pięknie dziękuję za współpracę i całą masę smakowitych przepisów! Pozdrawiam!

Bannerek do pobrania:

<a href="http://wegetarianskieswieta.blogspot.com/" target="_blank"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-gxpu3oJ06D4/TwnhPiisRqI/AAAAAAAABeQ/4wuA6q6BV6A/s1600/swietazzielenina.JPG" alt="(Wegetariańskie Święta z Zieleniną" border="0" /></a>

Pyszne słodko kwaśne buraki i niewyględne panini z nimi w roli głównej :)

2012-01-07T22:11:00.004+01:00

Te buraki to moje pierwsze kulinarne odkrycie tego roku, zdecydowanie. Są po prostu przepyszne. A jako, że od gwiazdki jesteśmy dumnymi posiadaczami opiekacza do panini to próbuję wszelkich możliwych nadzień :) Te buraki zapieczone z camembertem z koziego mleka to po prostu niebo w gębie :) Oczywiście jeżeli nie lubicie kozich serów możecie go zastąpić innym, ulubionym. Polecam!

Zmodyfikowany przepis z essen und trinken:

ok. 600 g buraków (mniej więcej 4 średnie)
1 łyżeczka całych ziaren gorczycy
100 g cukru (białego, może od jednego razu nie umrzemy ;-)
100 ml octu jabłkowego lub innego, ale kwaśnego
2 liście laurowe
sól, pieprz
4 łyżki oleju z orzechów

Oprócz tego pieczywo do panini i ulubiony ser. Ja przygotowałam panini z domowych razowych, orkiszowych bułek, ale użyjcie swojego ulubionego pieczywa.

Buraki pieczemy (nie trzeba ich obierać), około 45 minut w 200 stopniach. Najlepiej w naczyniu z przykryciem lub owijając każdy w folię aluminiową. Gdy po tym czasie będą nie do końca miękkie, wystarczy zostawić je w wyłączonym piekarniku do wystygnięcia żeby "doszły" :)

Upieczone buraki obieramy i kroimy w dość drobną kostkę.

Gorczycę ucieramy dość grubo w moździerzu.

Na patelni karmelizujemy cukier, wrzucamy buraki i dokładnie w nim obtaczamy. Dolewamy ocet, dodajemy gorczycę i liście laurowe. Smażymy na wysokim ogniu 3-5 minut aż większość płynu odparuje. Jeżeli jakiś zostanie, odcedzamy buraki na sicie. Ciepłe doprawiamy solą i pieprzem, mieszamy dokładnie z olejem, gotowe! Przechowujemy w lodówce :)

Ze zrobieniem panini na pewno radzicie sobie świetnie sami, więc nie będę Wam nudzić ;-) I tak wiem, że są przepiękne :P ale nie wszystko co pyszne musi być koniecznie ładne, prawda? ;-) Polecam serdecznie!

Przypominam też, że ciągle trwa konkurs z Gryszczeniówką!!!Termin został przedłużony do 8 stycznia także ciągle macie szansę na wygraną :) Zapraszam również do głosowania na już dodane przepisy, wśród osób głosujących zostaną wylosowane nagrody! Po wszystkie szczegóły i do głosowania zapraszam tutaj!

Kotleciki z soczewicy i surówka z czarnej rzepy

2012-01-03T21:06:00.004+01:00

W sumie rzadko wrzucam przepisy na "zwykłe obiady", więc tym razem będzie coś prostego, co dość często pojawia się na naszym stole. Strączki to wdzięczny materiał na wszelkiego rodzaju kotleciki. Takie kotlety są nie tylko zdrowe, bo zawierają sporą ilość białka i różnych witamin, ale także proste i szybkie w przygotowaniu. No i oczywiście nie zapominajmy - są bardzo smaczne :) I bardzo w guście dzieci. Dokładając do nich dodatek w postaci kaszy, makaronu czy ziemniaków i surówki mamy pyszny i dobrze zbilansowany obiad.

Dodatkowym pozytywnym efektem ubocznym ;-) jest to, że takie kotleciki świetnie smakują na zimno w kanapkach (szczególnie w wersji klapsznita ;-) z sosem i jakimś zielonym wkładem.

Ten przepis to prosta baza do modyfikacji. Zachowując podane proporcje można zmienić w zasadzie wszystko - rodzaj strączków (na inną soczewicę, fasolę czy ciecierzycę), przyprawy i dodatki (różne natki, sery, itp.).

Zjedliśmy je na obiad w towarzystwie gotowanych ziemniaków z koperkiem i prostą surówką z czarnej rzepy, za którą przepadam. Polecam!

Na 15 niewielkich kotlecików:

niecała szklanka (200 ml) pomarańczowej soczewicy
1 jajko
3 łyżki płatków owsianych
3 łyżki bułki tartej
1/2 łyżeczki garam masali
pęczek natki pietruszki
sól, pieprz
olej do smażenia

Soczewicę gotujemy z dodatkiem liścia laurowego i ziela angielskiego. Gdy soczewica się zagotuje zbieramy z góry pianę (będzie łatwiej strawna). Ugotowaną odcedzamy na sicie i mielimy blenderem na w miarę gładką masę. Dodajemy pozostałe składniki, dokładnie mieszamy i odstawiamy na 20-30 minut, aby sypkie dodatki wpiły nadmiar wilgoci. Mokrymi rękami formujemy niewielkie kotleciki i smażymy na średnio rozgrzanym oleju na rumiano z obu stron.

Surówka z czarnej rzepy:

2 czarne rzepy
5-6 łyżek gęstego jogurtu naturalnego

Rzepę obieramy i ścieramy na grubej tarce, mieszamy z jogurtem, gotowe :) Nie doprawiam tej surówki nawet solą i pieprzem, smakuje mi najbardziej w wersji minimalistycznej :)

Na zdrowie!

Przepis dodaję do akcji "Warzywa strączkowe" prowadzonej przez Filozofię Smaku :)

Marcepanowe orkiszowe gofry na noworoczne śniadanie

2012-01-01T18:26:00.008+01:00

czyli jak dobrze rozpocząć Nowy Rok, a przy okazji się pocieszyć. Bo rozchorować się dwa dni przed Sylwestrem, który mieliśmy spędzić na bardzo fajnej imprezie, na którą w sumie nie poszliśmy, to nie jest koniec ani początek roku, którego życzyłabym komukolwiek.

Zamiast siedzieć całą noc w kinie, wczorajszy wieczór przesiedzieliśmy na kanapie z nosami gruuuubo posmarowanymi kremem, a toast wypiliśmy gazowanym ekologicznym sokiem malinowo-jabłkowym (chociaż akurat ten był chyba lepszy niż tzw. "szampan" :)

I tak się nam zaczął rok 2012, ciekawe co będzie dalej :)

Przepis na te gofry znalazłam wczoraj i stwierdziłam, że będzie to idealne danie na noworoczne śniadanie. Oczywiście wymagał kilku przeróbek ;-) ale kreatywny początek to dobry znak na nadchodzący rok, prawda?

Przerobiony przepis ze strony essen und trinken

Na 12 sztuk:

200 g masy marcepanowej

300 ml mleka

3 jajka z chowu wolnowybiegowego

100 g mąki orkiszowej jasnej

100 g mąki orkiszowej pełnoziarnistej

łyżka cukru pudru

1 łyżka brązowego cukru

szczypta soli

Masę marcepanową zetrzeć na grubej tarce. 100 ml mleka podgrzać, rozpuścić w nim masę cały czas mieszając trzepaczką. Wlać pozostałe 200 ml mleka, odstawić do lekkiego przestudzenia.

Mąki wymieszać ze sobą i z solą.

Jedno białko ubić na sztywno z cukrem pudrem.

Pozostałe dwa jajka i żółtko ubić z brązowym cukrem, dodać rozpuszczony marcepan i mąkę (najlepiej użyć miksera).

Następnie ostrożnie wmieszać ubite białko, najlepiej trzepaczką, aż do połączenia składników.

A na koniec upiec 12 pysznych, słodkich, mocno marcepanowych gofrów :)

Najlepiej smakują z cukrem pudrem albo same, bo są naprawdę słodkie, ale jak ktoś potrzebuje naprawdę osłodzić sobie dzień może dołożyć konfiturę albo dżem :) Polecam!

Przepis dodaję do mojej akcji "Wegetariańskie Święta z Zieleniną", która potrwa aż do 6 stycznia, więc zapraszam serdecznie do dodawania przepisów!

Wszystkiego lepszego w Nowym Roku

2011-12-31T20:14:00.002+01:00

i oczywiście udanej zabawy sylwestrowej! :)
Może ktoś Wam zaserwuje taki deser, hihi :)

Link do przepisu i zdjęć jak go przygotować tutaj :)
Do zobaczenia w 2012!

Życzenia!

2011-12-24T14:26:00.003+01:00

Kochani czytelnicy!Życzę Wam zdrowych i wesołych, a przede wszystkim przyjemnych Świąt Bożego Narodzenia! :) Nie przemęczcie się zbytnio przygotowaniami i nie pęknijcie od tych wszystkich przysmaków ;-)

A to mały prezencik! :)

Do poczytania o wegetariańskich świętach i dwa przepisy

2011-12-23T21:07:00.009+01:00

W przeddzień Wigilii zapraszam Was do przeczytania dwóch moich artykułów o tym jak przygotować wegetariańskie Święta. Zamieściłam w nich dwa przepisy - na serowe, wytrawne pralinki i orzechowo-grzybowe paszteciki, które podaję poniżej. Jeżeli tylko przypadną Wam do gustu zdążycie je jeszcze przygotować, polecam! :)

Przepisy dołączam do mojej akcji Wegetariańskie Święta z Zieleniną, która ma już kilkadziesiąt Waszych przepysznych propozycji, za które pięknie dziękuję! :) Oczywiście czekam na kolejne :D

A teraz zapraszam do lektury!:

O wegetariańskich Świętach dla Wiemy Co Zjemy

O wegetariańskich Świętach dla Ugotuj.to

Paszteciki orzechowo-grzybowe:

Na 12 pasztecików lub małą kek sówkę:

Szklanka (250 ml) pęczaku zamoczonego na noc (można pominąć namaczanie)

Spora garść suszonych borowików (zalanych wrzątkiem i zostawionych na noc)

1 łyżeczka bulionu w proszku

1 szklanka orzechów włoskich (objętość po wyłuskaniu)

60 ml oleju rzepakowego

1 jajko

Sól, pieprz

Grzyby odsączamy na sitku, płyn zachowujemy uzupełniamy wodą, aby otrzymać 1 litr. Jeżeli moczyliśmy kaszę odsączamy ją na sicie i przelewamy świeżą wodą. Wywar grzybowy zagotowujemy, wrzucamy bulion w proszku, mieszamy aż się rozpuści, wrzucamy kaszę. Gotujemy pod przykryciem na małym ogniu do całkowitej miękkości, ewentualnie uzupełniając płyn. Raczej takiej potrzeby nie będzie. Kaszę studzimy na sicie.

Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Jeżeli pieczemy pasztet w keksówce natłuszczamy ją lub wykładamy papierem ewentualnie przygotowujemy foremki na muf finki.

Orzechy mielimy w malakserze dość drobno, ale tak aby zostały większe kawałki, które będą przyjemnie chrupać w pasztecie.

Następnie mielimy pęczak razem z grzybami i olejem. Mieszamy dokładnie razem ze zmielonymi orzechami i jajkiem. Doprawiamy do smaku. Masę przekładamy do formy lub foremek dobrze dociskając.

Pasztet w keksówce pieczemy ok. 45 minut, w foremkach do muf finek około 20, aż do "suchego patyczka". Wyjmujemy dopiero po całkowitym ostygnięciu.

Serowe pralinki:

Do ich przygotowania użyłam sera zrobionego własnoręcznie z domowego jogurtu, ale oczywiście nada się także doskonale gotowy, byle był dobrze odsączony. Takie pralinki nadają się świetnie na śniadanie czy kolację, a także mogą być przedobiadowym czekadełkiem, które z pewnością mile zaskoczy naszych gości.
200 g delikatnego twarożku, dobrze odsączonego
Kilka suszonych pomidorów
Kilkanaście czarnych oliwek
1 pęczka zielonej cebulki lub szczypiorku
Kilka łyżek niełuskanego sezamu
Kilka łyżek drobno zmielonych orzechów włoskich
Serek doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Pomidory, oliwki, zieloną cebulkę drobno siekamy. Dodatki po kolei rozkładamy płasko na desce. Mokrymi dłońmi formujemy niewielkie kuleczki, które następnie obtaczamy w dodatkach. Podajemy w papierowych foremkach do pralinek po uprzednim schłodzeniu - można je przechować w lodówce całą noc.

Orkiszowy strudel z kozim serem, żurawiną i orzechami włoskimi

2011-12-21T20:40:00.006+01:00

Czyli moja propozycja świąteczny obiad. Doskonale nada się też na inne odświętne okazje i przyjęcia.

Ciasto na strudel jest bardzo proste w przygotowaniu, więc bardzo Was namawiam do przygotowania go samemu. Gdybyście jednak nie mieli czasu albo ochoty można je podmienić na gotowe ciasto francuskie, ale to już nie będzie to :) Jeżeli nie macie ochoty na razowy smak ciasta użyjcie tylko białej mąki.

Nadzienie możecie modyfikować zgodnie z własnymi upodobaniami, ciasto ma smak obojętny, więc nadaje się tak do słodkich jak i do wytrawnych wypieków. Wersję wytrawną można nadziać kapustą z grzybami, warzywami podsmażonymi z cebulą, kaszą gryczaną z wędzonym twarogiem, czym Wam przyjdzie do głowy :)

Ciasto można zagnieść ręcznie lub w robocie. Jeżeli wybierzecie wersję zmechanizowaną ;-) wodę nalewajcie wąskim strumykiem bardzo ostrożnie żeby ciasto nie było klejące tylko gładkie i elastyczne. Ja zużyłam ok. 60 ml, nie powinniście zużyć więcej niż 1/2 szklanki.

Na ciasto:

100 g mąki razowej orkiszowej

100 g jasnej mąki pszennej

2 łyżki miękkiego masła

1 jajko

szczypta soli

60-120 ml wody

Na nadzienie:

300 g koziego twarogu

100 g orzechów włoskich (waga po wyłuskaniu)

spora garść suszonej żurawiny

3 łyżki masła rozpuszczonego i ostudzonego

Mąki mieszamy ze sobą i solą. Dodajemy jajko i zaczynamy zagniatać dodając wody stopniowo, aby otrzymać gładkie i elastyczne ciasto. Owijamy je w folię aluminiową i chłodzimy w lodówce co najmniej 30 minut.

Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Dużą blachę wykładamy papierem do pieczenia.

Sporą ściereczkę wysypujemy solidnie mąką. Kładziemy ciasto mniej więcej na środku i podsypując obficie mąką rozwałkowujemy na mniej więcej prostokątny, cieniuteńki blat. Przycinamy boki nożem do kształtu prostokąta - z resztek ciasta można wyciąć ozdoby na wierzch.

Składniki nadzienia łączymy w misce, doprawiamy do smaku.

Strudel smarujemy 2/3 rozpuszczonego masła. Nakładamy nadzienie łyżką porcjami na całe ciasto, pozostawiając ok. 2cm rant. Delikatnie je rozsmarowujemy najlepiej długim i płaskim nożem.

Zwijamy strudel od krótszego boku pomagając sobie ściereczką. Podwijamy brzegi do dołu, przekładamy strudel delikatnie na blachę do pieczenia. Smarujemy resztą roztopionego masła.

Pieczemy ok. 30-35 minut, podajemy natychmiast. Polecam!

Przepis dołączam do mojej akcji "Wegetariańskie Święta z Zieleniną", zapraszam serdecznie do wzięcia udziału! :)

Pierońsko słodkie śląskie pierniczki i coś do poczytania

2011-12-19T22:02:00.002+01:00

Przyznam szczerze, że nie przepadam za pierniczkami, więc ich nie piekę. Na ten przepis trafiłam na niemieckiej stronie lecker.de i mnie zaintrygował od pierwszego wejrzenia ;-) Szczególnie przymiotnik "śląski", bo u nas nie spotkałam się z wariacją pierniczkową, która zawierałaby marchewkę, rodzynki i migdały, widocznie to wersja z niemieckiej strony Śląska. Ale jako że składniki wyglądały bardzo zachęcająco, pomimo upiornej ilości cukru i miodu, stwierdziłam, że raz się żyje i zaryzykuję ;-)

Na szczęście pierniczki wyszły przepyszne, więc bardzo Was namawiam do wypróbowania tego przepisu, szczególnie, że można je jeść od razu po upieczeniu, bo są miękkie.

Przepis mówi, że wychodzi z nich 30 sztuk, ale bardzo dużych. Ciasto podczas pieczenia bardzo się rozlewa, więc aby otrzymać zgrabne ciasteczka najlepiej dawać go niewiele więcej niż jedną łyżkę na pierniczek. Oczywiście klei się jak nieszczęście :) więc najlepiej nie tykać go gołymi rękami i całą operację przeprowadzać łyżką często moczoną w wodzie.

Przepis zawiera moje modyfikacje:

500 g płynnego miodu

500 g brązowego cukru (spokojnie można dać połowę)

100 g miękkiego masła

2 łyżki przyprawy do piernika

500 g rodzynek

700 g marchewki

375 g mąki pszennej

375 g razowe mąki orkiszowej

2 łyżki niesłodzonego kakao

1 opakowanie proszku do pieczenia

125 g płatków migdałowych

2 jajka

Miód zagotowujemy razem z cukrem, dodajemy masło i przyprawę do piernika, mieszamy aż masło się rozpuści, odstawiamy do ostudzenia.

Rodzynki przelewamy wrzątkiem, odcedzamy na sicie.

Marchewki obieramy, trzemy na grubej tarce.

Mąki mieszamy z kakao i proszkiem do pieczenia.

W naprawdę dużej misce mieszamy startą marchewkę z masa miodową, jajkami i pozostałymi składnikami. Można to zrobić w robocie kuchennym, mnie się udało :)

Masę odstawiamy na co najmniej 3 godziny do lodówki, może być na całą noc.

Piekarnik nagrzewamy do 170 stopni.

Blachy wykładamy papierem do pieczenia. Formujemy nieduże, dość grube (ok. 0.5 cm) placuszki, dajemy na blachę po 9, góra 12 sztuk.

Pieczemy 15-20 minut do suchego patyczka. Natychmiast zdejmujemy z blach, studzimy pojedynczymi warstwami na papierze do pieczenia, bo kleją się potwornie do wszystkiego :)

Na ostudzonych pierniczkach można zrobić paseczki z gorzkiej czekolady, mnie się już nie chciało ;-)

Przechowuję je w puszkach, chociaż mam obawy, że do Świąt przetrwają góra 3 sztuki ;-)

Przepis dołączam do mojej akcji "Wegetariańskie Świąta z Zieleniną", do której zapraszam Was serdecznie !

Przy okazji zapraszam do przeczytania mojego kolejnego artykułu dla Ugotuj to, tym razem o kaszy i drugiego o wegetariańskich świętach dla Kobiecego Punktu Widzenia, polecam!

Konkurs konkurs konkurs! :)

2011-12-17T21:47:00.007+01:00

Serdecznie zapraszam Was do konkursu organizowanego wspólnie z natoobe. pl :) Szczegóły poniżej, a dokładny regulamin oraz formularz zgłoszeniowy znajdziecie tutaj, życzę powodzenia i czekam na Wasze przepisy! :)

Znasz produkty z Gryszczeniówki?

Znakomite soki i przetwory, wytwarzane tradycyjnie i zdrowo?

Jeśli nie, to masz szansę poznać je dużo lepiej, bo do wygrania w naszym Gryszczeniówkowym konkursie są kosze pełne smakowitych słoiczków i butelek oraz kupony rabatowe na zakupy w natoobe.pl

Zasady konkursu są bardzo proste:

Wybierz dowolny produkt(y) z oferty Gryszczeniówki dostępnej w natoobe.pl
W oparciu o wybrany produkt(y), stwórz prosty przepis na napój / przekąskę / danie i zgłoś go za pomocą formularza, który znajduje się na dole tej strony.
Pamiętaj, że pozostałe składniki przepisu powinny (choć nie muszą) w miarę możliwości, również pochodzić z natoobe.pl
Liczy się: pomysł, nietypowość połączeń, smak (będziemy próbowali!) oraz to, jaka część składników przepisu to produkty dostępne na natoobe (im jest ich proporcjonalnie więcej, tym lepiej).
UWAGA! Przepisy muszą być wegetariańskie lub wegańskie! Inne nie będą brane pod uwagę.

Dla uniknięcia nieporozumień podajemy definicję określeń "wegetariański" oraz "wegański":

przepisy nie mogą zawierać mięsa, ryb, owoców morza, a także produktów odzwierzęcych wymagających śmierci zwierząt, takich jak żelatyna, podpuszczka, koszenila, itd.;
przepisy wegetariańskie mogą zawierać jajka, mleko, nabiał, sery itp., ale uczulamy na sery zawierające podpuszczkę czy żelatynę;
w przypadku przepisów wegańskich - brak jakichkolwiek składników pochodzenia zwierzęcego (łącznie z miodem).

Konkurs prowadzony jest równolegle na trzech fanpage'ach: natoobe.pl, LokalneSpecjaly.pl oraz Zielenina, więc szanse na wygraną są potrójne:

6 koszy pełnych produktów z Gryszczeniówki (po 2 na każdy fanpage) - dla autorów najlepszych przepisów wybranych przez nasze jury,
9 mniejszych koszy gryszczeniówkowych  (po 3 na każdy fanpage) dla autorów przepisów, które zdobędą najwięcej głosów od fanów
oraz  18 kuponów rabatowych o wartości 20 zł na zakupy w natoobe.pl (po 6 na fanpage) - do rozlosowania wśród wszystkich głosujących. Rabat będzie można wykorzystać np. na kupno gryszczeniówkowych smakołyków! :)

Jedna osoba nie może wygrać dwóch lub trzech nagród za ten sam przepis (nawet jeśli będzie umieszczony na wszystkich fanpage'ach),
warto więc zgłaszać różne!

Nie zwlekaj – zapraszamy do konkursu!

(zgłoszenia przyjmujemy do 29. grudnia)

Gwiazdkowe korzenne francuskie tosty

2011-12-13T21:47:00.005+01:00

Czyli moja pierwsza, ale nie ostatnia propozycja na tegoroczne Święta :) Ten wpis rozpocznie moją durszlakową akcję "Wegetariańskie Święta z Zieleniną":)

Zależy mi na upowszechnianiu idei, że takie Święta mają sens, że są bardzo bliskie bożonarodzeniowej idei, a przede wszystkim, że odkrywają przed nami świat nowych pyszności :)

Zapraszam serdecznie, bierzcie udział tłumnie ;-) A po szczegóły akcji zapraszam tutaj.

Pomysł na te gwiazdki podpatrzyłam u Słodkiego Pawła, ale zmodyfikowałam go według własnego gustu :)

To bardzo fajna propozycja na nieco inne, mniej tradycyjne świąteczne śniadanie. A gdy wśród naszych świątecznych gości trafią się dzieci to po takim śniadaniu mamy duże szanse na tytuł ulubionej cioci/wujka :) Danie ma też tę zaletę, że można je przygotować wieczorem, a rano włożyć tylko do piekarnika, zapiec i gotowe :) Można przygotować je w formie indywidualnych porcji albo w jednym dużym naczyniu do zapiekania. Polecam!

Na 3 duże lub 4 mniejsze albo 6 zupełnie małych porcji :)

Opakowanie razowego chleba tostowego

1.5 szklanki mleka

2 jajka

2 łyżeczki przyprawy korzennej

1/4 szklanki brązowego cukru plus kilka szczypt

2 łyżki melasy

masło do wysmarowania form

Z każdej kromki chleba wycinamy wycinarką do ciasteczek gwiazdkę (pozostałe części planuję zużyć do knedli bułczanych, można je też wysuszyć i zrobić bułkę tartą). W misce ubijamy mleko razem z jajkami i melasą, dodajemy cukier i przyprawę korzenną. Wszystko dokładnie mieszamy. Naczynie/a natłuszczamy i wykładamy chlebowymi gwiazdkami. Całość zalewamy przygotowaną masą mleczno-jajeczną i wstawiamy do lodówki na co najmniej 2 godziny lub na całą noc.

Tosty pieczemy w piekarniku nagrzanym do 200 stopni przez około kwadrans (jeżeli pieczemy w dużym naczyniu 5 minut dłużej) aż się ładnie zrumienią. Przed włożeniem do piekarnika oprószamy je z wierzchu brązowym cukrem. Podajemy natychmiast, polecam z domowymi wiśniami w zalewie :)

Pęczak zapiekany z suszonymi pomidorami i wędzonym twarogiem

2011-11-29T18:49:00.001+01:00

Czyli wariacja na temat kaszotta, którą robiłam z dużym powodzeniem na ostatnich pokazach kulinarnych (nie chwaląc się oczywiście ;-)

Połączenie pęczaku z suszonymi pomidorami samo w sobie jest boskie ;-) a dodatek wędzonego twarogu i suszonych grzybów oraz kilku innych smakowitych drobiazgów tworzy naprawdę wyśmienite danie. Szczególnie polecam je teraz, późną jesienią kiedy kasza bardzo dobrze nas rozgrzeje i doda energii. Polecam! :)

Na 3 duże lub 4 mniejsze porcje:

1 szklanka pęczaku zamoczona na noc (można pominąć)

garść suszonych grzybów połamanych na mniejsze kawałki, namoczonych na noc

1 łyżeczka bulion w proszku

8-10 dużych suszonych pomidorów

kilka łyżek oleju spod pomidorów

kostka wędzonego twarogu (do kupienia w auchan, piotrze i pawle, itp.)

1 ząbek czosnku

pęczek natki pietruszki

4-5 łyżek śmietany 18%

Grzyby razem z wodą, w której się moczyły zagotowujemy. Wrzucamy pęczak, gotujemy na małym ogniu do miękkości. Odcedzamy na sicie.

Piekarnik nagrzewamy na 210 stopni. 3-4 naczynia do zapiekania natłuszczamy olejem spod suszonych pomidorów.

Suszone pomidory kroimy w paseczki, natkę pietruszki siekamy. Twaróg kruszymy lub kroimy w kostkę.

W misce mieszamy ugotowany pęczak z pomidorami, pietruszką i twarogiem. Dodajemy 2-3 łyżki oleju spod pomidorów, śmietanę, doprawiamy solą i pieprzem, dokładnie mieszamy.

Przekładany do foremek do zapiekania, wyrównujemy wierzch. Pieczemy ok. 15 minut w 210 stopniach, podajemy.

Przy okazji, komplet zawieszek na kieliszki, które były nagrodą w ostatnim konkursie otrzymuje Magda Czajkowska, gratuluję :)

Oczywiście pamiętam również, że obiecałam na fieście wrzucić przepisy dań, które serwowałam, ukażą się łącznie z fotorelacją, proszę o chwilę cierpliwości :)

Zaproszenie na pokaz kulinarny

2011-11-24T23:16:00.001+01:00

Ponownie serdecznie zapraszam na mój pokaz kulinarny, który odbędzie się w najbliższą sobotę, 26 listopada w Poznaniu w ramach Eko Fiesty organizowanej przez Greenpeace. Plac Wolności, Zielony Bazar, około godziny 16.30 :) Zapraszam serdecznie i mam nadzieję, że do zobaczenia!

Pyszna zupa z kaszą, soczewicą i sosem pomidorowym

2011-11-22T18:22:00.003+01:00

Dawno już nie było przepisu na zupę, więc czas nadgonić braki :) A tak dobrej zupy nie przygotowałam już dawno - połączenie składników dało naprawdę świetny smak. To idealna zupa na jesień - gęsta, z kaszą i soczewicą, bogata w smaku ze słodkawym aromatem pomidorów. Naprawdę przepyszna, a do tego bardzo zdrowa czyli połączenie idealne :) Jest też na tyle treściwa, że może stanowić samodzielny posiłek, bardzo polecam na kolację.

Zmodyfikowany przepis z gazety Bistro, na 2 l bardzo gęstej zupy:

100 g kaszy jęczmiennej (użyłam pęczaku)

100 g zielonej soczewicy (moczymy razem z kaszą przez noc)

2 łyżki masła klarowanego/oleju roślinnego

garść suszonych grzybów zamoczonych na noc w 0.5 l wrzątku

1 spora marchewka

1 spora pietruszka

kawałek selera

1 por

liść laurowy

ziele angielskie

sól, pieprz

na sos:

puszka pomidorów pelati

2 ząbki czosnku

łyżeczka cukru

sól, pieprz,

2 łyżeczki suszonego majeranku

Pora kroimy na plasterki. Marchewkę, pietruszkę i seler obieramy i trzemy na grubej tarce. W sporym garnku rozgrzewamy masło klarowane i przesmażamy warzywa. Kaszę i soczewicę przepłukujemy, wrzucamy do warzyw. Zalewamy wywarem z grzybów, uzupełniamy taką ilością wody, aby przykryła zawartość garnka. Grzyby kroimy i dodajemy do zupy. Wrzucamy ziele i liść, przykrywamy i gotujemy około pół godziny na małym ogniu.

Przygotowujemy sos - pomidory miksujemy żyrafą razem z czosnkiem, przyprawiamy.

Sos dodajemy do ugotowanej zupy, mieszamy dokładnie, doprawiamy solą i pieprzem, ewentualnie łyżeczką bulionu w proszku.

Zupa najlepsza jest na drugi dzień, gdy smaki się dobrze przegryzą, polecam! :)

A przy okazji zapraszam na kolejny pokaz wegetariańskiego gotowania w moim wykonaniu :) Tym razem w Poznaniu, w najbliższą sobotę w ramach Eko Fiesty organizowanej przez Greenpeace. Plac Wolności (na plakacie jest błąd), ok. godz. 16.30, zapraszam serdecznie, będą same pyszności! :)

Jęczmienne sconesy z konfiturą truskawkową na niedzielne śniadanie

2011-11-20T12:47:00.007+01:00

Czyli mój pierwszy - bardzo udany - raz z wypiekiem z mąki jęczmiennej. I z pewnością nie ostatni, bo smak jest po prostu rewelacyjny. I nareszcie sprawdził się jakiś przepis z "Good to the grain" Kim Boyce, bo już zaczynałam tracić nadzieję ;-) Przymierzam się do przerobienia całego rozdziału "Jęczmień" skoro pierwszy z kolei przepis dał taki pyszny efekt.

Sconesy piekłam już kilka razy, ale nigdy efekt nie był w pełni zadowalający. Albo były za twarde albo gliniaste albo za tłuste. Zdarzyły się też zwyczajnie niesmaczne :) Ale za to te, to niebo w gębie. Są delikatne, miękkie praktycznie jak puch ;-) Mąka jęczmienna daje przyjemny, słodkawy aromat, a przełożenie ich konfiturą truskawkową to po prostu idealne wykończenie, naprawdę polecam!

Mąkę jęczmienną można kupić w sklepach eko, kosztuje ok. 7zł za kg.

Przepis jest jak w książce (zmniejszyłam tylko ilość soli, bo autorka wszędzie sypie jej nieprzytomną ilość według mnie :), zmieniłam nieco sposób przygotowania, poniżej podaję moją metodę, która według mnie jest prostsza i wygodniejsza od tej podanej w książce.

Na 8 sporych sztuk:

1 szklanka (250 ml) mąki jęczmiennej

1 szklanka mąki pszennej jasnej +trochę do wyrabiania

1/4 szklanki brązowego cukru+1 łyżka

1/2 łyżeczki sody

2 łyżeczki proszku do pieczenia

szczypta soli

125 g zimnego masła+1 łyżka

1/2 szklanki maślanki

1 jajko z chowu wolnowybiegowego

1 słoik konfitury truskawkowej, najlepiej domowej

Piekarnik nagrzewamy do 190 stopni, płaską blachę do pieczenia natłuszczamy lub wykładamy papierem do pieczenia.

1 łyżkę masła topimy, odstawiamy.

Do miski przesiewamy wszystkie suche składniki: mąki, proszek, sodę, cukier i sól, dokładnie mieszamy. Masło kroimy w kostkę, wrzucamy do suchych składników i wyrabiamy mikserem/robotem/ręcznie aż połączone z mąką utworzoną kawałki wielkości ziarenek ryżu. Jeżeli robimy to rękami staramy się wyrobić składniki jak najszybciej, aby masło pozostało możliwie zimne.

Maślankę i jajko ubijamy razem widelcem, wlewamy do suchych składników i mieszamy tylko tyle, aby się połączyły.

Ciasto dzielimy na dwie części. Pierwszą przekładamy na dobrze omączoną powierzchnię i formujemy rękami okrąg. Przenosimy go na blachę, na której będziemy piec (podważyłam ciasto szpatułką żeby się nie złamało). Na jego powierzchni rozsmarowujemy całą zawartość słoika z konfiturami.

Z drugą częścią ciasta postępujemy tak jak z pierwszą, okręgiem przykrywamy konfiturę dociskając lekko ciasto. Nie przejmujemy się jeżeli trochę wycieknie po bokach :)

Wierzch smarujemy łyżką stopionego masła i posypujemy pozostałą łyżką brązowego cukru.

Całość kroimy ostrym nożem na 8 kawałków (ciasto się klei, więc pomaga moczenie noża w wodzie).

Pieczemy ok. 20-25 minut, w połowie obracając blachę o 180 stopni. Podajemy ciepłe. Pycha! :)

Razowy chlebek figowo-orzechowy z miodem i jogurtem

2011-11-18T19:04:00.008+01:00

W przypadku tego chlebka składniki mówią same za siebie - suszone figi, orzechy włoskie, jogurt, miód i 3 mieszane mąki oraz inne dodatki. Jest ciężki, pełen chrupiących orzechów, wilgotny od figowego puree. Ma słodki, miodowy posmak i aromat cynamonu. W sam raz do porannej kawy lub popołudniowej herbaty.

Kęs takiego chleba to prawdziwa przyjemność, a najlepiej smakuje sam, bez żadnych dodatków :)

Użyłam do niego mąki z amarantusa, można kupić ją gotową w sklepach eko (nie jest droga) lub zrobić samemu mieląc ziarno amarantusa w młynku do kawy.

Zmodyfikowałam (mocno ;-) przepis na chlebek orzechowo-daktylowy z książki "Good to the grain" Kim Boyce.

Na małą keksówkę:

1 i 1/2 szklanki (375 ml) orzechów włoskich

8-9 sporych suszonych fig, najlepiej niesiarkowanych

1 szklanka (250 ml) mąki pszennej jasnej

1 szklanka mąki orkiszowej, razowej

1/2 szklanki mąki z amarantusa (szarłatu)

1 łyżeczka proszku do pieczenia

szczypta soli

2 łyżeczki mielonego cynamonu

120 g masła

2 jajka

1/3 szklanki miodu, najlepiej płynnego

1/2 szklanki gęstego jogurtu naturalnego

1/4 szklanki brązowego cukru

Orzechy siekamy lub łamiemy na spore kawałki i prażymy na suchej patelni aż zaczną pachnieć.

Figi zalewamy 1/2 szklanki wrzątku i odstawiamy. Jeżeli są bardzo twarde można je chwilę pogotować uzupełniając płyn, który wyparuje.

Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni, keksówkę natłuszczamy lub wykładamy papierem.

W misce mieszamy suche składniki: mąki, proszek do pieczenia, sól i cynamon.

Figi miksujemy blenderem na purre razem z całym płynem.

Mikserem lub w robocie ubijamy mokre składniki: masło z cukrem przez około 3-4 minuty aż się dobrze połączą. Następnie dodajemy miód, jajka (po jednym) i jogurt oraz puree z fig. Stopniowo dodajemy suche składniki cały czas miksując, a nam sam koniec orzechy.

Ciasto przekładamy do keksówki. Pieczemy 70-75 minut na niższym poziomie piekarnika, do suchego patyczka. Wyjmujemy z foremki zaraz po upieczeniu i studzimy na kratce, polecam! :)

Pieczone ziemniaki nadziewane kalafiorem, mozarellą i czarną soczewicą (beluga)

2011-11-15T20:50:00.004+01:00

Bardzo lubię pieczone ziemniaki. W ogóle lubię ziemniaki - bardzo jestem wyrafinowana, nes pa? ;-) Ostatnio mam regularne dostawy olbrzymich, chyba półkilogramowych ziemniaków, które rewelacyjnie nadają się do nadziewania, więc korzystam.

Ten przepis jest zainspirowany przepisem Moniki Morozowskiej-Szaciłło, ale oczywiście przerobiłam go na swoją modłę :) Efekt był bardziej niż zadowalający, więc bardzo polecam! O czarnej soczewicy pisałam już przy okazji pieczenia chleba z nią, można ją dostać w sklepach ekologicznych, często pod nazwą "beluga".

Na 5 ziemniaków:

ćwiartka średniego kalafiora

kulka mozarelli (na podpuszczce mikrobilogicznej)

100 g czarnej soczewicy (można namoczyć ja na noc)

liść laurowy, ziele angielskie

trochę masła

sól, pieprz, gałka muszkatołowa

Piekarni nagrzewamy do 210 stopni. Ziemniaki szorujemy, wycieramy dobrze do sucha. Kroimy na pół, smarujemy olejem, układamy na blasze, którą natłuszczamy lub wykładamy papierem. Pieczemy do miękkości, zajmie to ok. godziny lub dłużej, jeżeli mamy naprawdę duże ziemniaki.

Soczewicę gotujemy w świeżej wodzie z dodatkiem liścia laurowego i ziela angielskiego, dobrze odcedzamy. Kalafior gotujemy na parze do zupełnej miękkości, odcedzamy.

Gdy ziemniaki się upieką, wyjmujemy miąższ zostawiając ścianki grubości ok. 0.5cm. Miąższ z 3 ziemniaków miksujemy na gładki mus z kalafiorem. Dodajemy po dwie łyżeczki masła na połówkę (czyli ok. 10 łyżeczek) i startą na tarce mozarellę oraz soczewicę. Wszystko dokładnie mieszamy, przyprawiamy i nadziewamy ziemniaki. Zapiekamy ponownie chwilę aż ser się ładnie zrumieni. Podajemy!

Razowe ciasto czekoladowe z burakami

2011-11-12T19:41:00.005+01:00

Pyszne, wilgotne, bardzo bogate w smaku z uroczą, różową masą na wierzchu :)

A do tego to ciasto, które można jeść bez wyrzutów sumienia, bo w końcu czekolada to samo zdrowie, ma tylko razową mąkę a cukier jest brązowy, więc śmiało można sięgnąć po drugi kawałek :)

Smaku buraków w cieście nie czuć, nadają one za to rewelacyjną wilgotność. Użyłam pieczonych, ale mogą być też gotowane albo surowe. Do masy surowe się nie nadadzą, ale można zrobić biały krem lub nie dawać go wcale. Ciasto jest mocno wilgotne i ciężkie, więc jest też bardzo smaczne bez kremu.

Przepis jest mój opracowany na podstawie lektury różnych znalezionych w internecie :)

Na tortownicę o średnicy 15cm:

100 g mąki orkiszowej razowej

50 g orzechów włoskich zmielonych na mąkę

1/2 łyżeczki proszku do pieczenia

1/2 łyżeczki sody

150 g ciemnego cukru muscovado

250 g mlecznej czekolady

100 ml oleju

3 jajka

250 g buraków upieczonych/ugotowanych/surowych

na masę:

250 g mascarpone

3-4 łyżki cukru pudru

2 łyżki puree z buraków

Formę natłuszczamy, dno wykładamy papierem do pieczenia.

Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni.

Czekoladę roztapiamy w kąpieli wodnej, odstawiamy do ostudzenia.

Buraki ścieramy na grubej tarce lub mielimy grubo w malakserze

W jednej misce mieszamy suche składniki - mąkę, proszek i sodę, orzechy oraz cukier. Mój miał trochę bryłek, ale udało mi się je rozbić w malakserze.

W drugiej misce - jeżeli macie robota z misą można w niej przygotować ciasto - mieszamy kolejno - olej z potartymi burakami, jajkami, które dodajemy po jednym oraz roztopioną czekoladę, którą dodajemy stopniowo po łyżce. Następnie wsypujemy suche składniki i mieszamy do ich połączenia. Ciasto przelewamy do formy. Pieczemy ok. 60-70 minut sprawdzając patyczkiem, gdy będzie suchy ciasto jest gotowe. Gdyby zbyt rumieniło się z wierzchu przykrywamy je folią aluminiową. Z formy wyjmujemy dopiero po ostudzeniu.

Masę przygotowujemy ubijając mascarpone z cukrem dodając puree z buraków (najlepiej przetrzeć buraki przez sito (surowe nie będą się nadawać), aby nie było żadnych kawałków. Dekorujemy ciasto masą, podajemy, polecam! :)

Razowy bananowy chlebek z czekoladą i relacja z pokazu gotowania :)

2011-11-08T15:16:00.006+01:00

Wiem, wiem dopiero co był chlebek bananowy, ale gdy zobaczyłam ten przepis u Heidi, nie mogłam się opanować i upiekłam go jeszcze tego samego wieczoru :)

I naprawdę nie żałowałam! Chlebek jest pyszny, z gatunku tych ciężkich, wilgotnych i sycących. Ma mocny cytrynowy smak i pyszne, spore kawałki czekolady do pogryzania (dałam mleczną, ale użyjcie swojej ulubionej) . Upiekłam go w postaci pojedynczych babeczek, ale można upiec go w dużej formie na babę lub w keksówce. Ominęłam polewę, bo jakoś mi nie pasowała :)

Po takim śniadaniu ruszyłam na podbój ;-) Festiwalu Kultury Ekologicznej do kinoteatru Rialto w Katowicach, gdzie miał miejsce mój pokaz gotowania. A raczej nasz :) Najpierw upiekliśmy z moimi bardzo dzielnymi i pracowitymi pomocnikami (wielkie dzięki!) około 130 muffinek :) I poczyniliśmy inne przygotowania, które mnie samej zajęłyby pewnie z tydzień :)

Na pokazie przyrządziliśmy orkiszowe dyniowe racuszki na słodko, kaszotto z pęczaku, suszonych grzybów, suszonych pomidorów i wędzonego twarogu i oprócz tego oczywiście podzieliliśmy się muffinami, które zniknęły w oka mgnieniu :)

Mam nadzieję, że pokaz można zaliczyć do udanych, z pewnością wszystkich nas zaskoczyła ilość osób, które przyszły, za co bardzo serdecznie dziękuję. Ogromne podziękowania należą się również wszystkim, którzy pomogli mi się zorganizować i przygotować te góry jedzenia :) Tutaj możecie obejrzeć pierwszą część zdjęć z Fiesty, gdy będą następne z pewnością się nimi podzielę ;-)

A teraz przepis (z moimi modyfikacjami):

125 mąki pszennej jasnej

140 g mąki pszennej razowej

100 g brązowego cukru/muscovado

1 łyżeczka proszku do pieczenia

szczypta soli

100 g czekolady, grubo posiekanej

80 ml oliwy

2 jajka, lekko ubite

3 bardzo dojrzałe banany, rozgniecione banany

60 ml gęstego, naturalnego jogurtu

1 łyżeczka skórki cytrynowej

Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Formę natłuszczamy i wysypujemy mąką.

W jednej misce mieszamy wszystkie suche składniki oraz czekoladę. W drugiej mokre łącznie z bananami i skórką cytrynową. Łączymy jedne z drugimi, mieszamy tylko do połączenia składników. Przekładamy do formy pieczemy ok. 50 minut lub do suchego patyczka. Zostawiamy na 10 minut i wyjmujemy z formy. Polecam! :)

Podwójnie dyniowo - razowe bułeczki i pasztet

2011-10-31T21:26:00.007+01:00

Dziś ostatni dzień Dyniowego Festiwalu, więc rzutem na taśmę będzie podwójnie dyniowo :)

Przepyszne razowe i żółte jak kurczaki bułki w towarzystwie smakowitego pasztetu z jęczmienia i dyni.

Zaczynamy od bułek!

Na 10 sztuk:

200 g rzadkiego przecieru z dyni

200 g razowej mąki pszennej

200 g mąki pszennej chlebowej

15 g drożdży

łyżeczka soli

Przecier z dyni przygotowujemy zalewając ok. 150-200 g dyni (użyłam makaronowej) pokrojonej w drobną kostkę na równo wodą i gotując na małym ogniu aż będzie zupełnie miękka. Następnie miksujemy ją na przecier. Do bułeczek musi być letni, żeby nie zamordować drożdży, które w nim rozpuścimy.

Z przecieru, drożdży, mąk i soli wyrabiamy gładkie, elastyczne ciasto. Odstawiamy do wyrośnięcia aż podwoi objętość. Ciasto ważymy i dzielimy na 10 równych części. Z każdej części wyrabiamy zgrabną okrągłą bułeczkę. Kładziemy je na formie, na której będziemy je piec. Pozostawiamy je do wyrośnięcia. Pieczemy w 210 stopniach około 10-12 minut aż będą ładne zrumienione.

Na pasztet:

szklanka łuskanego jęczmienia (do kupienia w sklepach eko)

300 g upieczonej dyni (waga samego miąższu)

60 ml oleju roślinnego

2 jajka

liść laurowy, ziele angielskie

pęczek natki pietruszki

kilka łyżek bułki tartej lub płatków owsianych

Jęczmień namaczamy na noc, na drugi dzień płuczemy go dokładnie i gotujemy w świeżej wodzie z liściem laurowym i zielem angielskim. odcedzamy dokładnie i mielimy (w malakserze) na gładką masę razem z pieczoną dynią. Mieszamy dokładnie z jajkami, płatkami lub bułką, doprawiamy do smaku. Przekładamy do keksówki natłuszczonej lub wyłożonej papierem. Pieczemy w 180 stopniach ok. 45 minut aż do suchego patyczka. Polecam z domowym kiszonym ogórkiem i sosem tatarskim, pycha! :)

Zapraszam również wszystkich zainteresowanych tematyką ekologiczną na Festiwal Kultury Ekologicznej, który odbędzie się w Katowicach w dniach 3-8 listopada w Kinoteatrze Rialto.

W ramach Festiwalu, 5 listopada ok. 19.00 będę gotować jako kulinarne ramię Greenpeace ;-) więc zapraszam serdecznie wszystkich, którzy chcieliby zobaczyć Zieleninę na żywo, a także skosztować efektów mojej działalności :) Pewnie powiem też kilka, mam nadzieję sensownych ;-) słów o wegetarianizmie i zdrowym odżywianiu. Zapraszam serdecznie! :)

ZIELONO MI! 5. FESTIWAL KULTURY EKOLOGICZNEJ

Drożdżowy chlebek z bananami i maślanką

2011-10-29T22:05:00.006+02:00

Wiecie, że generalnie unikam stosowania zagranicznych produktów, szczególnie tych świeżych - warzyw i owoców. Jednak w chłodniejszych porach roku sięgam czasem po banany, nie wiem czemu, ale dobrze smakują jesienią i zimą, szczególnie we wszelkiego rodzaju chlebkach.

Przepis, który dzisiaj Wam proponuję to niezupełnie typowy bananowy chlebek, który zazwyczaj bardziej przypomina ciasto niż pieczywo. Ten jest dużo bardziej "chlebowy" w smaku i strukturze, nie zawiera cukru, jego słodycz pochodzi wyłącznie z bananów i czipsów bananowych które są w składzie :)

Na śniadanie z dodatkiem domowego twarożku, który zrobiłam z własnego jogurtu oraz miodu gryczanego to po prostu rewelacja, polecam!

Przepis oczywiście z książki "Brot" Berndta Armbrusta, jedyna moja zmiana to dodanie 100 g mąki pszennej pełnoziarnistej zamiast użycia tylko jasnej mąki.

Na dwa bochenki po ok. 550 g, piekłam w małych keksówkach:

1-2 bardzo dojrzałe banany

150 g czipsów bananowych

400 g mąki pszennej

100 g mąki pszennej razowej

15 g drożdży

200 g maślanki (w wersji wegańskiej można zastąpić mlekiem roślinnym zakwaszonym octem winnym)

200 ml wody

łyżeczka soli

Banany miksujemy z maślanką. W letniej wodzie rozpuszczamy drożdże. Czipsy miksujemy w malakserze na grube kawałki (można to zrobić też wałkiem lub tłuczkiem do mięsa wsypując czipsy do grubego woreczka). Mąki mieszamy z wodą, solą i bananową maślanką, wyrabiamy ciasto. Można to zrobić hakiem w robocie, ok. 8 minut. Na koniec wrabiamy czipsy.

Ciasto zostawiamy do wyrośnięcia aż podwoi objętość w międzyczasie zwijając je kilkakrotnie jak kopertę, aby chleb miał ładną strukturę. Następnie dzielimy je na dwie części i albo formujemy dwa podłużne bochenki, albo przekładamy je do keksówek (natłuszczonych lub wyłożonych papierem), zostawiamy do ponownego wyrośnięcia.

Piekarnik nagrzewamy do 230 stopni wkładając do środka blachę z wodą. Gdy się nagrzeje, blachę wyjmujemy, wkładamy chleby, a temperaturę zmniejszamy do 210 stopni. Pieczemy ok. 35 minut. Polecam! :)

Przy okazji przypominam o trwającym konkursie w którym można wygrać ręcznie robione zawieszki na kieliszki, zapraszam do wzięcia udziału!Termin przysyłania przepisów upływa 31 października, przyszło już sporo bardzo interesujących propozycji! :)

Zapraszam również wszystkich zainteresowanych tematyką ekologiczną na Festiwal Kultury Ekologicznej, który odbędzie się w Katowicach w dniach 3-8 listopada w Kinoteatrze Rialto.

ZIELONO MI! 5. FESTIWAL KULTURY EKOLOGICZNEJ

Zapiekanka z kaszy kukurydzianej i dyni

2011-10-27T20:42:00.007+02:00

Ciąg dalszy dyniowego szaleństwa :) Festiwal Dyni trwa, więc zachęcam do korzystania. Dynia jest uniwersalna, nadaje się doskonale do potraw słodkich i wytrawnych, ja akurat wolę ją na wytrawnie, ale ciasta czy muffinki też nie są złe :)

Tym razem nieco przerobiony przepis z lecker.de na zapiekankę/tartę z kaszy kukurydzianej/polenty z dynią hokkaido i salsą pomidorową. Pyszne, pożywne i zdrowe danie, efektownie kolorowe, więc nadaje się dobrze na przyjęcie. Jedyny warunek, aby podać je w ładnych kawałkach to cierpliwość, bo aby ją pokroić trzeba poczekać aż zupełnie wystygnie i stężeje. Jeżeli chodzi o ser, użyłam koziego twarogu, ale nada się każdy o wyrazistym smaku, można również dać tofu i zrobić wersję wegańską, ale wtedy doradzam solidne doprawienie :) Gdybyście mieli problem z kupienie dyni hokkaido (ale nie powinno tak być, ja kupiłam ją w tesco), to użyjcie dyni o zwartym, nierozpadającym się miąższu.

Na formę o średnicy 28 cm:

2-3 łyżki oleju

150 g kaszy kukurydzianej

750 g miąższu dyni hokkaido (po oczyszczeniu)

150 g twarożku koziego

1 cebula, drobno posiekana

1 ząbek czosnku

1/2 l bulionu warzywnego

sól, pieprz, słodka papryka

1 pęczek natki pietruszki

na salsę:

duży pomidor

kilkanaście czarnych oliwek

oliwa i ocet winny

sól, pieprz
Dynię kroimy w małą kostkę, cebulę drobno siekamy. W sporym garnku rozgrzewamy olej, szklimy cebulę, wrzucamy dynię, smażymy razem 5-10 minut aż dynia nieco zmięknie. Wsypujemy kaszę, wlewamy bulion, całość dokładnie mieszamy i zagotowujemy. Następnie zmniejszamy ogień do minimum i gotujemy 30-40 minut mieszając od czasu do czasu, aby kasza nie przywarła do dna.

W międzyczasie formę natłuszczamy i włączamy piekarnik na 180 stopni.

Przygotowujemy salsę - pomidora nacinamy na krzyż, przelewamy wrzątkiem i obieramy ze skórki. Kroimy na ćwiartki, wypestkowujemy, a miąższ drobno kroimy. Oliwki kroimy na cieniutkie plasterki. Siekamy trochę natki pietruszki, wszystko mieszamy i zalewamy oliwą (3 łyżki), octem (1 łyżka), doprawiamy, odstawiamy na bok.

Do ugotowanej kaszy dodajemy 3/4 sera, mieszamy dokładnie. Dodajemy również pozostałą natkę pietruszki (posiekaną oczywiście ;-) doprawiamy do smaku. Na wierzch wykładamy kleksy pozostałego sera. Całość przekładamy do formy, wyrównujemy. Pieczemy w sumie ok. 30 minut aż dynia będzie zupełnie miękka, po 20 wykładamy na wierzch salsę bez zalewy. Polecam!

Zapraszam również wszystkich zainteresowanych tematyką ekologiczną na Festiwal Kultury Ekologicznej, który odbędzie się w Katowicach w dniach 3-8 listopada w Kinoteatrze Rialto.

ZIELONO MI! 5. FESTIWAL KULTURY EKOLOGICZNEJ

Orkiszowe placuszki z dynią, na słodko

2011-10-25T21:28:00.004+02:00

Sezon na dynię w pełni, więc trzeba korzystać pełnymi garściami, a raczej pełnymi ustami tym bardziej, że coroczny festiwal dyni w pełni :)

Lubię dynię w każdej formie, przyrządzałam ją na wszystkie możliwe sposoby; na surowo w surówkach, pieczoną, gotowaną, smażoną w zapiekankach, sosach i zupach, na każdy możliwy posiłek :) Pokaźną kolekcję moich przepisów na dynię znajdziecie tutaj.

Tym razem placuszki na słodko z razową mąką orkiszową. Bardzo smaczne, wilgotne, w zasadzie nie smakujące dynią :) Puree z dyni potrzebne do przepisu zrobiłam z pieczonej dyni hokkaido, którą kroję na niewielkie kawałki, obieram obieraczką do jarzyn i piekę posmarowaną olejem ok. 20 minut w 200 stopniach (lub do miękkości, ale na ogół nie zabiera to więcej niż pół godziny). Dynię można upiec dzień wcześniej i zmiksować na puree w trakcie robienie placków.

Placuszki robi się szybko, z podanej ilości wychodzi cała fura, dobre kilkadziesiąt sztuk. Nadają się świetnie na śniadanie, deser, podwieczorek albo obiad czy kolację :) Zjedliśmy je z jabłkami duszonymi z odrobiną cukru i syropu klonowego, polecam.

1 szklanka mąki pszennej

1 szklanka mąki razowej orkiszowej

1 szklanka puree z dyni

1 łyżeczka proszku do pieczenia

1/2 łyżeczki sody

szczypta soli

1 łyżeczka przyprawy korzennej

1 łyżeczka cynamonu

1/3 szklanki brązowego cukru

2 łyżki stopionego masła

2 szklanki+ewentualnie 1/4 szklanki maślanki

2 jajka z chowu wolnowybiegowego

Kilka jabłek i syrop klonowy

W jednej misce mieszamy dokładnie wszystkie suche składniki: mąki, sól, proszek, sodę, przyprawy i cukier. W drugiej misce ubijamy lekko trzepaczką jajka, dodajemy maślankę, stopione masło i purre z dyni, wszystko mieszamy. Do mokrych składników dodajemy suche, mieszamy dokładnie łyżką. Gdyby ciasto było zbyt gęste lub suche, dolewamy maślanki.

Placuszki smażymy na średnio rozgrzanej patelni, spryskanej olejem.

Jabłka (4-5 sporych sztuk) kroimy w drobną kostkę lub cieniutkie plasterki, dusimy w rondlu z syropem klonowym. Placki podajemy z jabłkami na wierzchu i odrobiną masła.

Przy okazji przypominam o trwającym konkursie w którym można wygrać ręcznie robione zawieszki na kieliszki, zapraszam do wzięcia udziału!

Zapiekanka z chleba i jabłek na śniadanie

2011-10-23T21:33:00.003+02:00

Pyszna jesienna zapiekanka w sam raz na niedzielny poranek, gdy ma się w planie długi spacer :) Przygotowałam ją z orkiszowego chlebka na zakwasie z rodzynkami, który sama upiekłam, ale można użyć gotowego, kupionego pieczywa. Gdyby było bez rodzynek, wystarczy dosypać ich 50 g.

Gdyby zainteresował Was przepis na sam chlebek orkiszowy z rodzynkami to chętnie wklepię :)

Zapiekankę można przygotować w jednym dużym naczyniu lub kilku mniejszych (dobrze nadadzą się ramekiny). Gdy przygotujemy ją w mniejszym naczyniu i wyłożymy jego dno papierem albo grubo natłuścimy będzie można je odwrócić i zapiekanka będzie prezentować się po prostu fantastycznie ;-)

Tym razem pokroiłam pieczywo w grube paski, a jabłka w cieniutkie plasterki, ale następnym razem pokroję wszystko w kostkę podobnej wielkości, myślę że całość będzie wtedy jeszcze stabilniejsza.

Przepis przygotowałam sama kompilując kilka ze strony Lecker.de.

Składniki są na 3-4 porcje:

kilkanaście kromek pieczywa lub 1 mała bułeczka na osobę

ewentualnie 50 g rodzynek

1/2 l mleka

1 opakowanie budyniu waniliowego

2 spore jabłka

50 g cukru pudru

2 jajka

Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Naczynia do zapiekania natłuszczamy, dno wykładamy papierem do pieczenia.

Jabłka obieramy, kroimy na cieniutkie plasterki lub w kostkę. Pieczywo kroimy na paski lub w kostkę. Jeżeli używamy chleba to okrawamy kromki ze skórki.

Jajka ubijamy widelce, wlewamy mleko, wsypujemy cukier puder i budyń waniliowy. Wszystko dokładnie mieszamy aż cukier i budyń się rozpuszczą.

Jabłka i pieczywo układamy w naczyniach do zapiekania, zalewamy masą mleczną, zostawiamy na krótką chwilę, aby nasiąknęło.

Zapiekamy ok. 40-45 minut aż masa się zetnie i nie będzie płynna. Podajemy posypane cukrem pudrem.

Przy okazji przypominam o trwającym konkursie w którym można wygrać ręcznie robione zawieszki na kieliszki, zapraszam do wzięcia udziału!

Chleb z czarną soczewicą i szałwią na Światowy Dzień Chleba

2011-10-16T14:07:00.005+02:00

Dzisiaj wypada nie tylko Dzień Chleba, ale także Światowy Dzień Żywności organizowany przez FAO, Agencję ONZ do spraw Wyżywienia i Rolnictwa. Obecnie miliard ludzi na świecie cierpi głód, a w ciągu najbliższych 40 lat liczba ta ma wzrosnąć o 20%. Oczywiście najgorsza sytuacja jest w tzw. Rogu Afryki. Pierwszy raz w historii produkujemy zbyt mało żywności, aby wyżywić ludzkość. Pomyślcie o tym wyrzucając resztki symbolicznego chleba. Przy okazji, gdyby zamienić pastwiska dla zwierząt na pola uprawne zbóż problem głodu na świecie by nie istniał, warto się nad tym czasem zastanowić.

Aby godnie uczcić święto chleba wybrałam przepis, który chciałam wypróbować już od dawna. Chciałam też wykorzystać jakoś interesująco czarną soczewicę, więc okazja nadarzyła się idealnie :) Czarna soczewica występuje czasem pod nazwą "beluga" od kawioru, bo rzeczywiście go przypomina. Ja kupiłam ją w Niemczech, ale pewnie jest dostępna również u nas w sklepach eko.

Przepis oczywiście z książki "Brot" Berndta Armbrusta :)

Proporcje na dwie małe keksówki (w sumie ok. 1.5 kg gotowego chleba, można upiec w jednej, dużej):

kilkanaście liści szałwii

150 g czarnej soczewicy

50 ml octu balsamicznego

1/2 łyżeczki cukru

200 ml wody

200 g marynowanej papryki (użyłam smażonej)

15 g drożdży

350 ml wody

50 ml zakwasu

350 g mąki pszennej (typ 550 lub chlebowej)

150 g mąki żytniej razowej (użyłam typu 200)

10 g soli

W dzień przed pieczeniem chleba liście szałwii umyć i drobno posiekać, kilka całych odłożyć do dekoracji chleba.

Do garnka wlać wodę oraz 200 ml zalewy spod papryki (w mojej było jej mało, więc dałam mniej, a resztę wymaganego płynu uzupełniłam wodą), dodać ocet, cukier, posiekaną szałwię, pokrojoną paprykę i soczewicę. Gotować na małym ogniu około 20 minut. Zostawić na co najmniej 8h, lub na noc pod przykryciem, tak aby soczewica wpiła cały płyn.

Na drugi dzień drożdże rozpuścić w letniej wodzie, wymieszać z zakwasem. Dodać obie mąki i sól, wyrobić na gładkie ciasto - można hakiem w robocie (4 minuty na wolniejszymi 4 następne na szybszym biegu). Na koniec dodać soczewicę z dodatkami i całym płynem jaki ewentualnie pozostanie i wyrobić tylko do połączenia składników - ciasto będzie miało dość płynną konsystencję. Miskę nakryć i pozostawić ciasto do wyrośnięcia, aż do podwojenia objętości.

Keksówki wyłożyć papierem lub natłuścić, przełożyć ciasto (do około połowy wysokości form). Na górę położyć liście szałwii i posmarować je wodą, aby się nie spaliły podczas pieczenia. Pozostawić do ponownego wyrośnięcia.

Piekarnik nagrzać do 250 stopni wkładając na dno blachę z wodą. Gdy osiągnie wymaganą temperaturę wyjąć blachę z wodą, włożyć chleby i natychmiast zmniejszyć temperaturę do 210 stopni. Piec około 35-40 minut. Gorący chleb posmarować oliwą. Najlepiej kroić dopiero na drugi dzień, aby miąższ się ustabilizował, a smaki przeniknęły.

Chleb pięknie pachnie podczas pieczenia i ma naprawdę interesujący, bardzo przyjemny smak. Polecam! :)

Przy okazji przypominam o trwającym konkursie w którym można wygrać ręcznie robione zawieszki na kieliszki, zapraszam do wzięcia udziału!

Konkurs konkurs konkurs! :)

2011-10-12T12:02:00.002+02:00

Zaczynam dochodzić do siebie po powrocie z wakacji. Wyjazd przy plus 25, a powrót w plus 5 grozi traumą niestety :) Ale najważniejsze, że przed dwa tygodnie deszcz padał przez godzinę i to akurat wtedy, gdy piliśmy kawę w przemiłej Cafe Kurort na deptaku w Kołobrzegu (jak tylko będziecie idźcie koniecznie i zjedźcie jakieś ciasto, są bezkonkurencyjne).

Ale ad rem, czyli do konkursu!

Aby uczcić fakt, że fanpage Zieleniny na Facebooku ma już ponad 1000!!!! fanów (dziękuję kochani!) postanowiłam zorganizować mały konkurs. Nagrodą będzie komplet 6 drewnianych zawieszek na kieliszki widoczny na zdjęciu poniżej.

Takie zawieszki świetnie sprawdzają się na imprezach gwarantując, że nikt nie wypije nam wina - a przynajmniej że my nie wypijemy komuś ;-) Autorką tych słodkich maleństw jest zdolna artystka Ida Ka, która robi różne ładne rzeczy, również na zamówienie :) Możecie zamówić u niej komplet takich zawieszek lub jakąś świetną, malowaną koszulkę albo spersonalizowanego bodziaka dla malucha. Z jej pracami można zapoznać się tutaj, polecam!

Zasady konkursu są następujące:

Należy zgłosić przepis zainspirowany blogiem Zielenina, czy to przepisami tu zamieszczanymi, ideą wegetarianizmu czy co Wam przyjdzie do głowy ;-)

Przepis musi być wegetariański lub wegański, czyli bez mięsa, ryb, owoców morza, a także produktów odzwierzęcych takich jak żelatyna, podpuszczka, koszenila, itd., a w przypadku przepisów wegańskich bez żadnych składników pochodzenia zwierzęcego (łącznie z miodem). Przepisy wegetariańskie mogą zawierać jajka, mleko, nabiał, sery, itd. uczulam na sery zawierające podpuszczkę.

Mile widziane zdjęcia, ich atrakcyjność będzie miała wpływ na ocenę ogólną :) Oprócz tego będę zwracać uwagę na oryginalność przepisu i interesujące uzasadnienie czym został zainspirowany.

Aby wziąć udział w konkursie nie trzeba prowadzić bloga, mieć konta na blogerze, ani nic w tym guście :) Nie trzeba też być wegetarianinem ani weganinem, liczy się wyłącznie przepis.

Każda osoba startująca w konkursie może przesłać jeden przepis. Proszę o krótkie uzasadnienia czym został zainspirowany.

Przepisy należy przesyłać na mojego maila zielenina_blog@o2.pl (w temacie proszę wpisywać przepis-konkurs) od dzisiaj do 31 października bieżącego roku :)

Powodzenia!!!

Pozdrowienia z Kołobrzegu :)

2011-10-04T22:19:00.000+02:00

Jako, że dawno mnie tu nie było i być może niektórzy z Was zaczęli się martwić, czy aby kosmici nie porwali mnie na eksperymenty ;-) wpadam i pozdrawiam wszystkich serdecznie z wakacji w Kołobrzegu! :)

Bardzo się nam tu podoba, polecam wszystkim, rewelacyjne trasy spacerowe, świetna infrastruktura i takie pyszności jak na zdjęciu poniżej :D

Wracam w najbliższy wekend i już zapraszam Was serdecznie do wzięcia udziału w kolejnym konkursie, który wtedy ogłoszę :) Nagrodą będą piękne zawieszki na kieliszki ręcznej roboty, także naprawdę będzie warto wziąć udział!

Pozdrawiam jeszcze raz i do zobaczenia w przyszłym tygodniu! :)

Risotto z winogronami i kozim serem

2011-09-20T18:57:00.001+02:00

Jak szaleć to szaleć, a co! Uwielbiam winogrona, to moje ulubione owoce, potrafię ich zjeść dużo, bardzo dużo na raz :) Niestety mam to świadków :P

Ostatnio próbuję ich w wydaniu wytrawnym, upiekłam bardzo dobrą (nie ma jak wrodzona skromność ;-) orkiszową, razową fociaccię, a dzisiaj na obiad zrobiłam tytułowe risotto. Użyłam naszych polskich winogron, które w tym roku są nadzwyczaj słodkie, jedzcie póki są :)

Przepis jest bardzo prosty, risotto robię klasycznie nie dodaję tylko wina ze względu na dziecko, polecam!

Na 3 spore lub 4 mniejsze porcje:

1 szklanka (250 ml) ryżu arborio lub carnaroli

1 cebula

1 ząbek czosnku

po 2 łyżki masła i oleju

spora kiść drobnych, ciemnych winogron

75 g koziego twarożku

garść orzechów włoskich

2 łyżeczki świeżego tymianku cytrynowego

około 1-1.5 l bulionu jarzynowego

Przygotowujemy bulion, trzymamy go w cieple (najlepiej na minimalnym ogniu/stopniu grzania kuchenki). Winogrona obieramy, myjemy i zostawiamy na sitku do obcieknięcia. Orzechy siekamy dość grubo, prażymy na suchej patelni.

Cebulę drobno siekamy. W sporym garnku rozgrzewamy tłuszcze, wrzucamy cebulę, szklimy, dodajemy ząbek czosnku przeciśnięty przez praskę lub drobno posiekany. Gdy cebula się zeszkli wrzucamy ryż i dokładnie mieszamy żeby tłuszcz dokładnie go obtoczył. I zaczynamy zabawę - dolewamy po chochelce bulionu, mieszamy, dolewamy następną dopiero po wchłonięciu poprzedniej. Gdy risotto jest już gotowe (zajmie nam to około 20 minut) dodajemy kozi twarożek, mieszamy dokładnie aż cały się rozpuści, a na koniec wsypujemy winogrona i orzechy. Doprawiamy solą i pieprzem i tymiankiem. Wszystko mieszamy dokładnie, ale bardzo delikatnie żeby winogrona się nie rozpadły. Podajemy natychmiast, polecam! :)

Marcepanowe paluchy drożdżowe ze śliwkami

2011-09-17T21:01:00.001+02:00

Czyli jak wykorzystałam resztę masy marcepanowej :) Mam nadzieję, że mi wybaczycie kolejny post z marcepanem w roli głównej ;-)

Te paluchy są dość chlebowe w smaku, więc świetnie nadają się na wekendowe śniadanie (i nie tylko ;-) Ciasto zostawiłam do pierwszego wyrastania na noc w lodówce, a rano prosto z łóżka popędziłam ;-) żeby je ponownie wyrobić, uformować paluchy i zostawić do ponownego wyrastania na nagrzewającym się piekarniku. Zjedliśmy je ciepłe tylko z masłem, pyyyycha :)

Zgadnijcie z jakiej książki jest przepis :D No, ale jako że w prawie-ostatnim-i-przedostatnim-poście były peany pochwalne to tym razem Wam daruję ;-) Ale tylko w drodze wyjątku!

Przepis mówi, żeby zrobić 3 paluchy, ale ja zrobiłam nieco mniejsze 4 i myślę, że wyszły przez to zgrabniejsze. Polecam! :)

Przepis z książki "Brot" Berndta Armbrusta:

150 g masy marcepanowej

250 g węgierek

10 -15 g drożdży (książka chce 25 g, ale to za dużo)

300 ml wody

20 g cukru

500 g mąki pszennej

20 g masła

15 g soli

W letniej wodzie rozrabiamy drożdże z cukrem. Mąkę wymieszać z solą i masłem, wlać wodę z drożdżami i wyrobić na gładkie i elastyczne ciasto (około 6-8 minut), oczywiście można w robocie za pomocą haka, wtedy pierwsze 3 minuty na wolniejszym, następne na szybszym biegu. Masę marcepanową pokroić w kostkę, śliwki umyć, wydrylować i pokroić na ćwiartki. Do wyrobionego ciasta delikatnie wrobić marcepan i śliwki - ręcznie jeżeli wyrabialiśmy w robocie.

Gotowe ciasto przykryć ściereczką i pozostawić do wyrośnięcia aż podwoi objętość. Można je wstawić do lodówki na całą noc, w misce szczelnie nakrytej folią.

Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni wstawiając na dno blachę z wodą.

Wyrośnięte ciasto dzielimy na 3 lub 4 części, lekko wyrabiamy i formujemy paluchy długości ok. 25-30 cm. Przekładamy je na blachę do pieczenia wyłożoną papierem.

Z nagrzanego piekarnika wyjmujemy blachę z wodą i wstawiamy paluchy. Pieczemy ok. 30-35 minut aż ładnie się zrumienią.

I teraz najlepsze - upieczone paluchy smarujemy zaraz po wyjęciu z piekarnika 100 ml śmietany (nie miałam, dałam grecki jogurt, też się dobrze sprawdza) wymieszaną z łyżką cukru waniliowego/cukru pudru. Niebo w gębie ;-)

Marcepanowe ciasto z gruszkami

2011-09-15T18:11:00.002+02:00

Jest tak dobre jak wynika z nazwy, gwarantuję :) Odkryłam ostatnio bardzo fajną niemiecką witrynę Lecker.de, która jest stroną gazety pod tym samym tytułem. Zatrzęsienie bardzo fajnych przepisów, szczególnie na ciasta z owocami, aż byłam zdziwiona :) Polecam niemieckojęzycznym.

Przepis na to ciasto pochodzi właśnie z tej strony, oryginalnie jest z jabłkami i jedyna modyfikacja jakiej dokonałam to zamiana jabłek na gruszki (no druga taka, że nie dałam aromatu migdałowego). Piekłam je także z jabłkami i też jest pyszne, równie dobrze sprawdzą się śliwki, polecam. Ciasto robi się bardzo szybko, najwięcej czasu zabiera obieranie owoców. Zamiast nacinać całe można je po prostu pokroić na plastry i ułożyć na cieście. Ja użyłam naszych małych, brzydkich, ale pysznych gruszek - ich zdjęcie jest w nagłówku bloga i poniżej :)

Na formę o średnicy ok. 26cm:

1/2 kg gruszek/jabłek/śliwek

sok z 1/2 cytryny

100 g masy marcepanowej

125 g miękkiego masła/margaryny

125 g + 2 łyżki cukru (dałam brązowy)

1 paczka cukru wanilinowego/waniliowego

kilka kropli aromatu migdałowego (nie dałam)

3 średnie jajka

150 g mąki

1 łyżeczka proszku do pieczenia

szczypta soli

duża szczypta cynamonu

ewentualnie cukier puder do posypania, moim zdaniem zbędny

Sok z cytryny wyciskamy do sporej miski. Gruszki obieramy, przekrawamy na pół i wycinamy gniazda nasienne. Nacinamy je na głębokość ok. 1cm natychmiast przekładamy do miski z sokiem z cytryny, mieszając łyżką aby je dokładnie obtoczył (nie ściemnieją).

Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni, formę smarujemy tłuszczem, dno możemy wyłożyć papierem, boków nie trzeba.

Mąkę mieszamy z proszkiem do pieczenia i solą. Mikserem lub robotem ucieramy na jednolita masę masło z marcepanem. Kontynuując ucieranie dodajemy cukier i po jednym jajku - kolejne dodając aż poprzednie będzie zupełnie utarte. Na koniec wsypujemy mąkę z proszkiem i solą, miksujemy na gładkie i gęste ciasto.

Ciasto przekładamy do formy - nie będzie go za dużo, ale nie przejmujcie się, proporcja jest akurat :) Na wierzchu układamy gruszki lekko je dociskając. Posypujemy dodatkowymi dwoma łyżkami cukru wymieszanymi z cynamonem. Pieczemy ok. 30 minut. Polecam! :)

Chleb kukurydziany

2011-09-13T18:47:00.002+02:00

Ze świeżą kukurydzą, drożdżowy, bardzo prosty, lekki i pyszny chleb. Będzie doskonałym dodatkiem do zup, ale całkiem dobrze sprawdza się też do kanapek, polecam :) Przepis jest z książki, która jest absolutnym hitem, pisałam to już nieraz, wiem :) czyli "Brot" Berndta Armbrusta. Naprawdę mało mam książek kucharskich, które tak mi się podobają, cała masa rewelacyjnych przepisów okraszona przepięknymi zdjęciami. Niestety, ale przy każdej okazji kiedy pojawi się tu przepis z tej książki, a będzie to miało miejsce dość często jak sądzę ;-) będę Wam tę książkę zachwalać i koniec! Szkoda tylko, że jest po niemiecku, ale na pewno część z Was ten język zna, szczególnie że do rozumienia przepisów nie jest potrzebna biegła znajomość. Jednym słowem - polecam po raz kolejny! :)

A teraz do przepisu:

Na 2 bochenki po ok. 550 g:

200 g kukurydzy świeżej (1 duża kolba) lub z puszki

15 g drożdży

300 ml wody

400 g maki pszennej, typ 550

100 g mąki kukurydzianej

15 g soli

30 g słodkiej papryki w proszku

20 ml oliwy

dodatkowo:

mąka do wyrabiania

kilka łyżek kaszki kukurydzianej to obtoczenia

Jeżeli używamy świeżej kukurydzy, ostrym nożem okrawamy kolbę dookoła ścinając ziarna. Najlepiej zrobić to w środku dość wysokiej miski, unikniemy zbierania kuleczek po całej kuchni :) Kukurydzę z puszki dobrze odsączamy na sicie.

Drożdże rozpuszczamy w letniej wodzie. Mieszamy mąki, sól i paprykę (mnie akurat wyszła i nie dałam, jeżeli jej dodacie, chleb będzie miał ciemniejszy kolor), dodajemy oliwę, wodę z drożdżami i wyrabiamy na gładkie ciasto. Można zrobić to w robocie, hakiem, wtedy wyrabiamy 4 minuty na wolniejszym i następne 4 minuty na szybszym biegu. Na koniec delikatnie wrabiamy kukurydzę.

Ciasto przekładamy na omączoną powierzchnię, nakrywamy ściereczką i dajemy mu rosnąć aż podwoi swoją objętość, około godziny. W międzyczasie dwu-trzykrotnie zakładamy je na kopertę, aby miało ładną strukturę.

Piekarnik nagrzewamy do 220, wkładając na dno blachę z wodą (niecała szklanka).

Po tym czasie wyrabiamy ciasto krótko i dzielimy je na dwa okrągłe lub podłużne bochenki, które przekładamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Bochenki smarujemy pędzelkiem moczonym w wodzie i obsypujemy je kaszką kukurydzianą. Da to przyjemny, orzechowy posmak.

Pozostawiamy pod przykryciem na drugie wyrastanie. Chleb jest gotowy do pieczenia, gdy po naciśnięciu (delikatnym ;-) palcem wraca całkowicie do poprzedniego kształtu.

Wyjmujemy blachę z wodą, wstawiamy chleb. Pierwsze 5 minut pieczemy w 220 stopniach, potem obniżamy temperaturę do 210 stopni i pieczemy 25-30 minut na złotobrązowo. Studzimy na kratce. Polecam!

Prosty i szybki chlebowy pudding z jeżynami i malinami

2011-09-10T22:08:00.001+02:00

Gotowy w 45 minut łącznie z pieczeniem. Jeżeli macie składniki to zróbcie sobie jutro, jak znalazł na wczesnojesienne niedzielne śniadanie, polecam! :)

Na 3-4 porcje:

12 kromek chleba tostowego (białego lub pełnoziarnistego)

masło

2 jajka

100 ml śmietany (dałam 18%)

400 ml mleka

5 łyżek cukru pudru

kilka szczypt brązowego cukru

skórka otarta z 1 cytryny

100 g malin

100 g jeżyn

Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Duże naczynie do zapiekania smakujemy masłem.

Kromki chleba okrawamy ze skórek i kroimy na trójkąty, smarujemy z obydwu stron cieniutko masłem. W misce ubijamy jajka ze śmietaną i mlekiem, dodajemy cukier puder i skórkę z cytryny. W naczyniu układamy kromki chleba na sztorc, pomiędzy upychamy maliny i jeżyny, resztę wysypujemy na wierzch.Całość zalewamy sosem, posypujemy brązowym cukrem. Zapiekamy ok. 30 minut, aż masa będzie ścięta a wystające części chleba zrumienione Podajemy natychmiast! Miłej niedzieli :)

Nudeltorta :) Czyli makaronowy tort z cukinią

2011-09-08T13:16:00.003+02:00

Świetne danie na koniec sezonu cukinii i początek nieco chłodniejszej pogody :) Świetnie się kroi, więc moim zdaniem nada się też na przyjęcie, nie tylko wege. Do tego oczywiście jest pyszny ;-) Użyłam razowego makaronu orkiszowego, którego wyrazisty smak dobrze łączy się z łagodną cukinią i serami. Dodałam koziego twarożku i żółtego sera, możecie dać też mozarellę, pamiętajcie tylko aby sprawdzić czy sery nie zawierają zwierzęcej podpuszczki. Polecam!

Na tortownicę o średnicy ok. 26 cm:

250 g makaronu orkiszowego, ugotowanego i odcedzonego

300-400 g cukinii

1 spora cebula

2-3 ząbki czosnku

2-3 łyżki oleju

150 g koziego twarożku

2 jajka

100 g śmietany

100 g żółtego sera/mozarelli startych na tarce

sól, pieprz, gałka muszkatołowa, kumin

Cebulę drobno siekamy, cukinię kroimy w niedużą kostkę. Olej rozgrzewamy na patelni, cebulę szklimy, dodajemy cukinię, solimy i smażymy do miękkości, często mieszając.

Piekarnik nagrzewamy do 190 stopni, tortownicę natłuszczamy - nie trzeba jej niczym wykładać.

W sporej misce przygotowujemy sos: jajka lekko ubijamy widelcem, dodajemy twarożek i śmietanę, mieszamy do jednolitej masy. Dodajemy 2/3 sera, mieszamy. Przyprawiamy wszystko do smaku. Dodajemy usmażoną cukinię i makaron, wszystko dokładnie mieszamy aby składniki były dobrze obtoczone sosem.

Przekładamy do tortownicy, wyrównujemy i posypujemy wierzch pozostałym żółtym serem. Zapiekamy ok. 45 minut. Zdejmujemy obręcz z tortownicy kroimy na kawałki i podajemy, polecam! :)

Granola z melasą

2011-09-06T13:26:00.003+02:00

Jeżeli lubicie jeść na śniadanie płatki to z pewnością zasmakuje Wam granola. Ja zdecydowanie wolę ją od zwykłych płatków. I muszę się pochwalić, że upieczenie jej z melasą to strzał w dziesiątkę albo i dwunastkę :) Efekt jest przepyszny, więc od teraz będę przygotowywać tylko taką wersję. Jako, że jestem też fanką pestek, nasion i innego ptasiego pokarmu ;-) daję ich sporo. Do tego duuuużo rodzynek i suszonej żurawiny.

Granolę przygotowuję głównie z ekologicznych składników, szczególnie płatki i ziarna kupuję ekologiczne, bo teraz często artykuły tego rodzaju są importowane z Chin, więc wolę je omijać szerokim łukiem. Chociaż obecnie ekologiczne produkty też często są z Chin, ale certyfikaty mają, więc naiwnie wierzę, że wymogi spełniają, w końcu w coś trzeba wierzyć ;-)

Melasy używam buraczanej, przepadam za nią, najlepiej smakuje proste ze słoika ;-) Kupuję ekologiczną, bo innej nie ma :) I a propos narzutów cenowych na produkty ekologiczne to przywiozłam kilka słoików z Niemiec - kosztowały 2 euro (ok. 8 zł) za 450 g, produkt ekologiczny dostępny w supermarkecie. Ostatnia kupiona w Polsce kosztowała prawie 15 zł za niecałe 150 g. Komentować nie będę.

Granolę najbardziej lubię z domowym jogurtem naturalnym i świeżymi owocami. Polecam!

Składniki:

3 szklanki mieszanki różnych płatków - owsiane, jęczmienne, ryżowe, gryczane, itp.(kupuję eko)

3 łyżki niełuskanego sezamu

3 łyżki siemienia lnianego

3 łyżki słonecznika

3 łyżki pestek dyni

3 łyżki wiórków kokosowych

szklanka niesiarkowanych rodzynek

szklanka suszonej żurawiny

1/2 szklanki lub trochę więcej soku, np.: jabłkowego, może być jednodniowy

4 łyżki oleju roślinnego

4 łyżki melasy

szczypta soli

sok z 1/2 cytryny

Piekarnik nagrzewamy do 140 stopni, dużą blachę (najlepiej tę "piekarnikową") wykładamy papierem do pieczenia.

W dużej misce mieszamy wszystkie płynne składniki. Dodajemy najpierw wszystkie ziarna, pestki i wiórki, mieszamy. Dodajemy płatki i mieszamy tak długo, aż wchłoną płyn i będą dokładnie obtoczone melasą z dodatkami.

Granolę wykładamy równomiernie na blachę, wyrównujemy. Pieczemy ok. 45 minut, mieszając ją co jakiś czas żeby się równomiernie opiekła. Gorącą mieszamy z rodzynkami i żurawiną. Można przechowywać do 3 miesięcy w zamkniętym pojemniku, ale wątpię żeby wystarczyło jej na tak długo ;-) Na zdrowie!

Pomidory nadziewane cukinią i fetą

2011-08-31T15:25:00.001+02:00

Czyli prosty i pyszny letni obiad :)

Nadziałam zwykłe pomidory, wybrałam na targu jak największe. Nie wiem czemu, ale w tym roku sprzedają je u nas jako"kaliskie"? Miąższ był dość wodnisty, więc użyję go jako salsy do zupy kukurydzianej.

Zrobiłam po 2 duże pomidory na osobę dorosłą i jeden dla malucha:

5 jak największych, twardych pomidorów

400 g cukinii

pół kostki fety (sprawdzajcie skład, bo zdarza się z żelatyną)

1 ząbek czosnku

4-5 łyżek bułki tartej

1 jajko

pęczek szczypiorku

Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Spore naczynie do zapiekania smarujemy olejem.

Z pomidorów odkrawamy dekle i łyżeczką wydrążamy miąższ - żeby wyjmowało się go łatwiej można go ponacinać ostrym nożem, trzeba tylko uważać żeby nie przeciąć boków i dna pomidora. Cukinię trzemy na grubych oczkach tarki i dobrze odciskamy z soku.

Przygotowujemy nadzienie - fetę ucieramy widelcem z jajkiem aż do uzyskania jednolitej masy, dodajemy czosnek przetarty przez praskę albo drobno posiekany, bułkę tartą i posiekany szczypiorek, wszystko dokładnie mieszamy. Nadzieniem napełniamy pomidory, przykrywamy je odciętymi kapelusikami. Ustawiamy w naczyniu do zapiekania. Pieczemy ok. 45 minut. Podajemy z białym pieczywem, najlepiej ciabattą. Polecam!